Mister Motley heeft een boek gemaakt. Koop hier 'Dit is een vertaling'.

Image

Een goed gesprek met een afgedankte kerstboom

06-01-2017 Rowena Buur

De kerstdagen zijn voorbij en de straten van Utrecht zijn bezaaid met kerstbomen. Klaar om op gehaald en versnippert te worden. Ik raakte met een aantal van de bomen in gesprek en stelde ze een paar vragen om er achter te komen hoe zij hun leventje hebben ervaren. 

Dennis
Dennis

Dennis kwam ik tegen aan de Plompetorengracht in Utrecht, hij stond voor de deur van een grachtenpand waar ik op bezoek ging bij een vriendin. Ik raakte met hem in gesprek, omdat hij er ietwat verloren uit zag, zijn hoofd hing naar rechts en hij zag er niet al te opgewekt uit. Dennis is 5 jaar oud en opgegroeid in een kwekerij in Nederland. Hij wilde niet met zijn gezicht op de foto. 

Wat is je naam en waar kom je vandaan? 
Dennis, ik kom uit Nederland. Vijf jaar stond ik op het veld van een kwekerij in de openlucht. Het lijkt lang terug, maar dat zal niet meer dan 8 weken geleden zijn geweest. 

Wat gebeurde er 8 weken geleden? 
Ze trokken mij uit de aarde en ik werd in een vrachtwagen gezet met nog honderden anderen. Geen idee waar naar toe, uiteindelijk kwam ik terecht op een straatmarkt. Dat geschreeuw van die vent, KERSTBOMEN 30 EURO MAAR, ALLEEN VANDAAG!! Ik hoor hem nog tetteren. Een aantal dagen heb ik daar gestaan, mensen raakten me aan, draaide mij rond en discussieerden over mijn formaat. De meeste vonden mij te klein. 

Waar kwam je uiteindelijk terecht? 
Bij 2 vrouwen, het stel nam mij mee in de auto. Voor dat ik de auto inging werd ik in een net geperst.

Hoe was je verblijf bij hun? 
Voor de kerst rustig, tijdens de kerstdagen was er familie op bezoek, ik kreeg veel complimenten. Het enige minpunt was dat de piek iets te zwaar was en mijn hoofd daardoor naar links begon te hangen. Ik sta nu al 2 dagen buiten en heb nog steeds last van mijn nek. Gelukkig is al die versiering van me afgehaald en sta ik er niet meer zo gespannen bij. Behalve dan het feit dat ik niet weet wat er mij zal gebeuren. 

Naaldje
Naaldje

Naaldje ontmoette ik dezelfde avond als Dennis een aantal straten verderop. Tot haar zesde woonde ze in Duitsland, waarna ze naar Nederland is gekomen. 
Waar komt je naam vandaan? 
Mijn bijnaam is Naaldje, maar mijn echte naam Naldina. Ik de langste en groenste naalden in de omgeving, vandaar mijn bijnaam. Zoals je ziet is daar nu weinig van over. Mijn kleur is vervaagd en mijn takken zijn uitgezakt. 

Hoe ben je in Nederland terecht gekomen? 
Ik werd vervoerd naar een bouwmarkt aan de rand van Utrecht, waar ik niet langer dan 2 dagen heb gestaan. Hierna kwam ik in een huis te staan. Er werd gerookt. Zes jaar lang heb ik in de frisse lucht gestaan en stond ik op met het getjilp van vogels. Toen kwam ik in dat oude muffe huis terecht en werd ik ‘s morgens gewekt door de geur van shag en koffie. Deprimerend… Na een aantal dagen begon ik al naalden te verliezen. Ik werd verstikt en droogte uit. Ik dacht vaak terug aan de nachten in Duitsland, om de tijd in dat muffe hok iets draaglijker te maken. Twee dagen na kerst stond ik alweer op straat. Alsof ik niks ben. Naaldje, met de langste en groenste naalden in de omgeving! De ochtend na kerst hoorde ik de vrouw zeggen dat het wel weer genoeg was geweest voor dit jaar. Alle spullen konden weer naar zolder. En ik, ik word over een week wel van de straat gehaald door de gemeente. 

Norman
Norman

Norman kwam ik tegen op een zaterdagavond toen ik buiten de kroeg een sigaret stond te roken. Norman is een boom die van gezelligheid houdt en ik raakte dan ook al snel met hem in gesprek. 
Wat is je naam en waar kom je vandaan? 
Mijn naam is Norman en ik ben opgegroeid in Noord-Brabant. Dat was een mooie tijd, we stonden dicht op elkaar, schouder aan schouder, als broeders. De konijnen hupten tussen ons door en de vogels zongen op mijn takken. Er was altijd iemand in de buurt die zin had in een goed gesprek. Net als hier, ik sta vlak bij een kroeg met gezellig volk. 

Wat gebeurde er na je verblijf in Brabant? 
Op een ochtend kwam er een grote machine het veld op, we voelden aan ons water dat er iets ging gebeuren. Het grootste deel van ons werd omgezaagd, onze wortels bleven achter en wij werden in een grote wagen gegooid. Ik kostte maar 18,00 euro en belandde in de opslag van een Tuincentrum. Na een paar dagen kwam ik in de winkel terecht. De bomen om mij heen verdween snel, maar ik bleef achter. Drie dagen voor kerst moesten ze van mij af en werd ik afgeprijsd: van 49 euro voor nog maar 24,50. Eindelijk werd ik opgemerkt door een lief gezin. De moeder vond mij te groot maar de dochter zei dat ik niet alleen mocht blijven met de kerst. De vader van het meisje had een ‘goed’ idee: om een stuk van mijn bovenkant af te zagen. Ik werd meegenomen en toen we thuis kwamen begon hij gelijk in mij te hakken. Veertig centimeter trots werd bij het grofvuil gezet. Ik werd versierd met veel rood, wat toevallig mijn lievelings- kleur is. De piek paste niet op mijn dikke stompe tak, daarvoor knutselde de dochter een alternatief. 
Het gezin had een kat, die uren tegen mijn rode kerstversiering aantikte. Ik kon ermee leven, alles beter dan alleen in een donkere loods. Iedereen wil toch warmte en gezelligheid om zich heen. 

Mis je hun? 
Ja ik mis het gezin, maar wie weet waar ik nu terecht zal komen. Ik moet toegeven dat ik nog nooit zoveel avontuur heb beleeft als nu, maar de warmte mis ik. 
Norman raakte in gesprek met wat mensen uit de kroeg, dronken praat, je kent het wel. Ik werd niet meer betrokken bij het gesprek, dus groette ik Norman en liep verder. 

Ook adverteren op mistermotley.nl? Stuur dan een mail naar maurits@mistermotley.nl