Het Grote Gele Doek

 

Het is wat het is, niemand niks niet verplicht

Het is kleurenspektakel als taalloos gedicht

Het is klodders als pollen als hompen Turks fruit

Het is toetsen en halen van het stille geluid

 

Het is de kersverse zon, wuft zacht als boter

Het is op de fiets zonder jas, frisse hoop, volle kloten

Het is weer hoe het was, het is hommels die zoemen

Het is een kan limo met ijs, het is zonnebloemen

 

Het is langdradige hitte, tis oké-nog-één sigaret

Het is Fruitella, vertier, het is een cabriolet

Het is precies en perfect en toch de honger naar meer

Het is ontbijten met bier en morgen zien we wel weer

 

Het is een laag op de vloer, carnaval van natuur

Het is wind uit de tropen, het is wild boven vuur

Het is ook tranen van tranen, ach ooit krijgt ze spijt

Het is omgevlogen, en het geel blijft altijd

 

Maar

 

Niemandie weet wat er gebeurt in het graan

In het vrolijke duister, waar geen camera’s staan

De waarheid bestaat niet, gelijk kun je niet krijgen

Waarover je niet spreken kunt, daarover moet men zwijgen

 

*

 

Jan Wolkers, Het grote gele doek (2006)
Jan Wolkers, Het grote gele doek (2006)

 

 

Voor Ko in de Kelder duikt Ko van ‘t Hek in de depots van musea. Dit stuk is geschreven in opdracht van Museum De Lakenhal, zonder redactionele inspraak. Museum De Lakenhal is momenteel gesloten in verband met restauratie en uitbreiding. Hoewel de collectie nu niet te zien is in het museum, is de gehele collectie beschikbaar via de website van het museum. Museum De Lakenhal verwacht in het voorjaar van 2019 haar deuren weer te openen voor publiek.