Wie wil flaneren door de tuinen van Paleis Soestdijk kan dat combineren door een bezoek te brengen aan de tentoonstelling Palace in Wonderland die nog t/m 27 september te bezoeken is. Zeven beeldende kunstenaars lieten zich inspireren door deze bijzondere locatie en realiseerden nieuw werk dat verspreid over het park te vinden is. Dit romantische landschapspark werd ooit ontworpen door Zocher en is op zich al een lust voor het oog. Sommige kunstenaars werkten letterlijk met de natuurelementen, anderen reageerden met hun werk op de historie van dit landgoed en het paleis dat jarenlang door de koninklijke familie bewoond werd. Als een Alice in Wonderland kun je je laten verrassen door de soms wonderbaarlijke kunstwerken.

Het imposante paleis zelf valt van veraf al op door de keurige façade met witte wanden. Dichterbij gekomen ligt op de grond nabij het bordes een grote hoop poep. Omhoogkijkend is een enorm vogelnest, gelijkend op dat van een zwaluw, aan de gevel bevestigd. Het is het werk van Benjamin Verdonck, die dit al eerder een paar keer installeerde in een stedelijke omgeving. Maar juist hier bij dit koninklijke paleis komt het werk vanwege het contrast tussen de druipende drek en de verder smetteloze muren, tot zijn recht. Het ljkt een hint naar de toekomst van dit gebouw dat niet meer door mensen bewoond is en wellicht door de natuur overgenomen wordt.




Benjamin Verdonck, “Drek en Veren”, 2015

John Körmeling dacht ook na over een toekomstige bestemming voor het paleis en fantaseerde over een fabrieksfunctie. Hier zou in plaats van geld uitgeven zoals in het verleden gebeurde, juist geld verdiend kunnen worden door er iets te gaan produceren. Vooruitlopend op dit idee laat hij regelmatig witte stoomwolken uit de twee symmetrisch geplaatste schoorstenen komen. Deze eenvoudige ingreep heeft een vervreemdend effect.


John Körmeling, “Warm Koud”, 2015

Alle overige werken zijn in de tuinen en het omringende bos te vinden. De bedoeling is om vooral op de paden te blijven, het strak gemaaide gras mag vooral niet betreden worden. Langs alle grasvelden bevinden zich dan ook bordjes met het verbod “gras niet betreden”.  Sharon Houkema vulde deze zin aan en plaatste op een rij 23 bordjes waarop een lange tekst te lezen is over de historie, de betekenis en het onderhoud van het gazon. In plaats van verbieden, informeren de bordjes nu.


Sharon Houkema, “Horinzontale Façade”, 2015

Achter het paleis bevindt zich het werk van Zoro Feigl. Zijn installaties bevatten bijna altijd een bewegend element en hebben vaak een mechanisch karakter. Dit keer verraste hij door met levend materiaal, te weten een boom te werken. Deze draait miraculeus iedere paar minuten rond zijn as. Het is een treurwilg die door Zoro Feigl af en toe een vreugdedans maakt om dan weer tot stilstand te komen. Na afloop van de expositie zal de boom bij de Verbeke Foundation in België geplaatst worden om daar zijn trieste bestaan af te wisselen met wat vrolijke bewegingen.


Zoro Feigl, “Tears of Joy”, 2015

Reinier Lagendijk heeft eveneens met wilgen gewerkt. Verspreid door het park zijn meerdere werken te vinden. Zo heeft het hout van een spade en bijl die hier en daar in de tuin zijn blijven liggen, zich in de grond geworteld en zijn er jonge wilgenscheuten aan de steel ontsprongen. De bewuste aanplant van tientallen jonge wilgenbomen is schijnbaar door de inslag van een meteoriet, aangetast. De toppen zijn verschroeid en even verderop bevindt zich een diepe krater in het gazon. Het contrast tussen het verder zo strak aangelegde park en de locale chaos bij de wilgenbomen van Reinier Lagendijk, is groot.




Reinier Lagendijk, z.t., 2015

Ingrid Mol installeerde in de watertoren een klein atelier waar op porselein gelijkende beeldjes gemaakt worden van leden van de koninklijke familie. Op ambachtelijke wijze worden ze hier gevormd en beschilderd. Als souvenirs zijn ze te koop, een kleurig beeldje van Maxima kost 200 euro.


Ingrid Mol, “Totleben en Beeldenhart”, 2015

André Pielage heeft met zijn werk ingespeeld op het koninklijke karakter van het paleis. Wie een rondleiding neemt door de rijk versierde stijlkamers zal telkens het ornament met de lauwerkrans tegenkomen. Het wordt zelfs in het café bij het paleis gebruikt om de schuimlaag van een cappuccino te versieren. André Pielage heeft het decoratieve element door laten groeien in het park. Een grasveld vertoont als een tapijt de kransvormige patronen, maar ook een aantal boomstammen is voorzien van mosachtige ornamentiek. Het meest indrukwekkende werk is wel een beukenboom die naast groene ook rood-wit-blauwe blaadjes aan zijn takken heeft. Tezamen vormen ze de Nederlandse vlag, en een tak met oranje blaadjes, de wimpel. Hoe absurd het ook is om de natuur te willen verfraaien, André Pielage is daar wel in geslaagd. Het is jammer dat de metallic glinsterende blaadjes er straks in het najaar weer afvallen.






André Pielage, “Verluchtingen”, 2015

Palace in Wonderland is nog t/m 27 sep. 2015 te bezoeken in de tuinen van Paleis Soestdijk op vr. t/m zo. 9.30-17.30 uur, €6,-