Als inside-outsider opereer ik binnen het systeem net zoals ieder ander, maar ik voel mij daarbij een infiltrant, een buitenstaander, iemand die met iemand anders’ kaartje naar binnen is gekomen. Ik ben een volledig geïntegreerd dissonant in deze maatschappij, iemand die de spelregels kent, ze zelfs kan overdragen. Ik weet wat er van me verwacht wordt. Maar wat kwam ik ook al weer op dit feestje doen? Kwam ik hier niet om de boel te saboteren? Hallo, hallo! Aandacht, aandacht, alsjeblieft! Let op, hier ben ik! Achter de façade zie ik in velen lotgenoten, non-verbaal gedrag dat de inside-outsider ontmaskert.
 

Accepteer ik medestanders? Geniet ik dan nog wel van mijn unieke private zwelgen? Zijn het indringers in mijn wereld, of heb ik ze nodig? Ze zien mij vast als insider, one-of-the-gang. Laat ik die indruk bevestigen door ze een ferme indoctrinerende handdruk te geven. Ik heb mijn ‘elevator-speech’ gereed. Het wordt niet eens aan me gevraagd. Ik doe het allemaal zelf. Ik leg mezelf die condities op, spreek hun taal, maar ik geloof er niet in. Ben ik zelf soms mede de organisator van het feestje waar ik eigenlijk niet officieel voor ben uitgenodigd? Ben ik wel uitgenodigd, maar wil ik er niet zijn? Of erger: Wil ik er eigenlijk wel zijn, zodat ik tegen iedereen kan zeggen dat ik eigenlijk iets beters te doen heb? “Kijk maar mensen, ik ben lekker anders dan jullie!” In plaats van afgunst blijk ik ​echter een aai over mijn bol te oogsten.

Scriptie v3 Inside Outsider.pdf