Image

Mensenhaar als hernieuwbare textiele grondstof?

28 Oct 2013 Veerle Tytgat

Vanuit een fascinatie voor ruwe materie onderzoek ik de mogelijkheden die menselijk haar kan bieden als textiele grondstof. Vertrekkende vanuit het idee van recyclage en het streven naar een kleine ecologische voetafdruk gebruik ik mensenharen. Jaarlijks worden bij elke kapper kilo’s afgeknipte haren weggegooid. Het materiaal is gratis en in overvloed aanwezig. Waarom zouden we dierlijke haren wel industrieel gebruiken en niet onze eigen haren?
 

De idee om onze eigen haren te gebruiken is voor velen ondenkbaar en lokt vaak emotionele reacties uit. Deze vooroordelen terzijde schuivend, wil ik toch aan de slag gaan met menselijke haren en de kwaliteiten ervan onderzoeken en blootleggen. Ik wil los van alle beperkende gedachten toch onderzoeken wat de textiele mogelijkheden zijn van mensenhaar. Ik gebruik de haren zoals een dierlijke of plantaardige vezel wordt aangewend om een textiel product te realiseren. Na een aantal experimenten kon ik de haren spinnen, samen met wol, tot een nieuw product. Ik was aangenaam verrast dat dit mogelijk was, wat het me aanzette om er mee verder te experimenteren. Ik wil het materiaal verder onderzoeken op sterktes en zwaktes met betrekking tot industriële toepassingen en wil mogelijke andere textiele technieken onderzoeken. Ik ben ervan overtuigd dat grondstoffen als een schaars goed moeten worden behandeld. We hebben maar één aarde en we hoeven die niet nog nodeloos meer onder druk te zetten. Het gebruik van natuurlijke grondstoffen en hergebruik van materialen, is essentieel. Steeds meer ontwerpers en wetenschappers zijn op zoek naar nieuwe alternatieven. Mijn onderzoek met mensenhaar plaats ik dan ook binnen deze context. Mijn fascinatie voor mensenhaar wil ik delen met anderen. Maar vooraleer ik deze kan overtuigen, wil ik eerst onderzoeken waar de vooroordelen en emoties met betrekking tot het industrieel inzetten van mensenhaar, vandaan komen.

Download onderzoek