Deze scriptie onderzoekt de ontwikkeling, invloed en uitingen van het fenomeen Camp door de jaren heen. Aangezien Camp zich bevindt op de scheidingslijn tussen kunst en kitsch vormt de betekenis van deze twee begrippen het startpunt van deze scriptie. Vervolgens wordt gekeken naar de bestaande definiëringen en kaders rondom Camp. In het verlengde hiervan wordt een beeld gecreëerd van de manier waarop Camp zich door de jaren heen heeft ontwikkeld en welke invloed het heeft uitgeoefend. Hieruit wordt bovendien duidelijk dat de manier waarop de maatschappij door de jaren heen naar het fenomeen heeft gekeken eveneens is veranderd. Camp is ontstaan als een tegensubcultuur die een nood heeft om zich af te zetten tegen de maatschappij, maar het fenomeen kan momenteel niet meer als zodanig omschreven worden. Dit gegeven creëert de mogelijkheid om te komen tot de constatering dat Camp doodverklaard zou kunnen worden. Deze stelling wordt in de scriptie echter weerlegd. Hierop volgend wordt een weergave gepresenteerd van de manier waarop Camp momenteel deel uitmaakt van de culturele wereld, namelijk als onderdeel van de queer-cultuur en als blijvende mogelijkheid van een specifieke groep mensen om te koketteren met hun goede smaak voor wansmaak. Deze specifieke en kleine groep gebruikt het fenomeen Camp in onze huidige tijd als een manier om dat wat door en voor de massa gemaakt is met een esthetisch genoegen te beschouwen. Als afsluiting van deze scriptie worden een aantal voorbeelden aangehaald die, vanuit de juiste context en invalshoek, uitstekend onder de noemer Camp geplaatst kunnen worden. Deze voorbeelden - bestaande uit Army of Lovers, Showgirls, The adventures of Priscilla queen of the desert, Lady Gaga, Jeff Koons, David LaChapelle en Philippe Starck – geven gezamenlijk een duidelijk beeld van het brede en gelaagde fenomeen en benadrukken nogmaals dat Camp weldegelijk een springlevend element vormt van onze culturele wereld.

Scriptie Camp, tussen kunst en kitsch - Marije den Dekker.pdf