Image

Kunst in het oog van de orkaan

01 Sep 2014 Johannes Kronenberg

In het bos voelt het vaak stil. 
De bosbewoners gaan ongestoord hun gang en de bomen wuiven mee met de windrichting die hen gegeven is.
Als je geluk hebt is er een open plek, waar je delaatste zonnestralen van de dag kunt ontvangen. 
Ja, hier blijven we even staan. 
Deze open plek ligt langs een riviertje, en daar in de verte aan de rand van de open plek staat een huisje. 
Een houten huisje, met een peddel boven de deur.

Dag kunstwereld. Net zoals voorgaand proloog gaat deze tekst over een verandering, of met andere woorden: transitie. Transitie betekent 'het overgaan tot-. of overgang', maar over welke transitie hebben we het hier? Formeel gezien, als we kijken naar de inspiratiebron van de proloog (Afb.1 pagina 5), wordt er een houten huisje omgebouwd tot boot ( het overgaan tot) en vice versa. De oude man staat in dit verhaal symbool voor een oude structuur, die bedreigd wordt door een vuur/haar ondergang. In deze noodsituatie moet de oude man/oude structuur met iets ingenieus komen om zichzelf te redden. Dit lukt door de bestaande structuur ( het houten huisje) uit elkaar te halen en om te bouwen tot iets nieuws. Nadat de oude man (hoogstwaarschijnlijk met pijn in zijn hart) zijn vertrouwde plek achterlaat, betreedt hij een fase van chaos: hij wordt meegenomen door de onvoorspelbare wateren van de rivier. Dit water draagt hem naar de oevers van de jongeling, die klaarstaat om het stokje over te nemen. Een prangende wens van de oude man is het wederopbouwen van zijn voorgaande huisje/oude structuur.De jongeling luistert aandachtig, en voor deze het doorheeft staat hij voor de beslissing om te vervallen in wat geweest is, of de mogelijkheid tot het creëren van een nieuwe weg.

Download onderzoek