Image

Verdubbeld bewustzijn

02 Sep 2014 Roos Cornelius

Het verband tussen een filmfilosofische & cognitief-psychologische benadering

Op een verder onbeduidende zondagochtend in mei waren er in totaal meer dan dertig mensen aanwezig op de set voor de opnames van een korte film. Dertig mensen, die stuk voor stuk op de hoogte waren van hun eigen, specifieke taak, stonden te wachten op het sein dat zou betekenen dat de opnames van start waren gegaan.

Drie cameramensen zouden ervoor zorgen dat de belichting en scherpte van de camera’s vanuit verschillende standpunten goed waren ingesteld. Zes assistenten stonden op dat zelfde moment op zes verschillende locaties met afzetlint en fel oranje verkeershesjes paraat om de weg af te zetten zodra de opnames zouden beginnen. Twee assistenten bevonden zich vlak naast de camera’s, met als enige doel het beschermen van de filmstatieven. Op het moment suprême zou één van deze camera’s op een filmstatief over een filmrails van vier meter voort geduwd worden, in een trage beweging die in totaal niet meer dan negentien seconden zou duren. De tien koorleden van een kamerkoor, de dirigent incluis, moeten zich zo vlak voor de eerste opnames enigszins opgelaten hebben gevoeld. In de filmbeelden, die maanden van tevoren waren uitgedacht en uitgetekend, zouden uiteindelijk driehonderd schapen een typische, nietszeggende fietstunnel in en uit lopen, ergens in een buitenwijk in Groningen. Tot zover een enigszins opmerkelijke, maar niet totaal ondenkbare situatie, ware het niet dat het koor op dat moment op diezelfde plek een moderne versie van het liedje ‘Slaap Kindje, Slaap’, geschreven voor sopraan, alt, tenor en bas, ten gehore bracht.

Download onderzoek