Acht kleine ansichtkaarten zijn opgeborgen in een Tupperware bakje, als kostbare schatten. Kelly van den Bosch vond de kleine kaartjes op het Waterloopplein en daarmee een flard van de 76 levensjaren van Betty. Lange tijd bleven ze romantisch afgesloten in het bakje, maar voor haar afstudeerwerk opent ze de plastic bron. Het resulteert in een boekje genaamd Lieve Betty, en een drietal videowerken.

Ongetwijfeld heeft Betty meer nagelaten na al die jaren, maar in het Tupperware bakje lijkt het leven van de vrouw een ingepakt diffuus geheim. De kaarten vormen een selectieve weergave van het leven van de vrouw. Gericht aan lieve Betty schrijft iedere afzender een andersoortige bericht op de kattenbel. De berichten zijn verzonden door haar klasgenootje Ans, Lot met haar potige handschrift en ene Tuck: een naam waarvan Betty kussen en zoenen krijgt. Kelly van den Bosch gaat op zoek naar meer informatie over de vrouw. Betty Meltzer werd geboren in het huis van haar grootouders, op 8 februari 1915 in Amsterdam. Haar vader was luchtfotograaf, hij overleed bij een motorongeluk toen Betty vier jaar was. Haar moeder hertrouwde en Betty moest naar een internaat. De grote onmisbare momenten vindt de kunstenaar terug, Betty’s leven in steekwoorden. Wat had Betty zelf genoemd als ze haar leven moest samenvatten? Het zijn immers niet de feiten en gegevens die het leven vormen, maar de Tucks die je zoenen en de brutale Ansen in het internaat.

Voor elk jaar dat ze leefde maakt Kelly van den Bosch een pagina in het boek Lieve Betty,. De titel wordt gevolgd door een komma, die het boek vormt tot een lange brief gericht aan de onbekende vrouw. De paginanummers zijn vervangen door de jaartallen waarin Betty leefde, van 1915 tot 1991. De 76 pagina’s zijn gevuld met alle vragen die Kelly voor Betty heeft. De vragen in een eenvoudig lettertype zweven in het wit van hun pagina. Vragen die je niet zomaar bij een eerste kopje koffie stelt: ‘Heb je de liefde van je leven laten lopen?’ En ‘Ben je bang voor de dood?’. Met elke vraag graaft Kelly dieper in de gevoelens en herinneringen van de onbekende Betty. Soms zijn de vragen gekoppeld aan haar levensjaar en af en toe is Kelly nieuwsgierig naar hun onderlinge gelijkenissen en verschillen.

Vragen stellen is sterk. Het werkt als ijsbreker voor een fijne kennismaking, als opluchting in een gesprek of als afleiding voor de pijn. Iedereen kent de vraag die gesteld wordt, omdat de vragensteller dezelfde vraag terug verwacht. Hij zit te popelen om zijn eigen verhaal vertellen, maar verbloemd zijn enthousiaste zelfzucht door eerst de vraag aan een ander te stellen. Een gast in een talkshow die met tranen in haar ogen meer vertelt dan zij voor het interview kon bedenken. De interviewer met zijn gedurfde vragen haalt het nieuws als de gast een traan laat vloeien op zijn bank. Volgens de Amerikaanse psycholoog Arthur Aron zijn vragen de sleutel tot verliefdheid. Hij bedacht 36 intieme vragen, wissel deze vragen uit met een willekeurig ander, voeg daar een flink portie oogcontact aan toe en je bent verliefd.

Het vragende boek is een onderdeel van een installatie met drie videowerken. De drie werken verbeelden momenten uit het leven van Betty Meltzer. Voor één van de werken loopt Kelly van den Bosch de weg van Betty’s huis naar de begraafplaats van Betty’s vader. De route die Betty ook gelopen moet hebben op de dag van haar vaders begrafenis. De kunstenaar filmt tijdens het wandelen de lucht, als een verbeelding van Betty’s blik op haar vader.

De vragen voor lieve Betty zijn alles behalve beleefdheidsvragen. De vertrouwelijkheid is op papier goed te verdragen, de afstand tussen het papier en de lezer maakt het een veilig gesprek. Maar daadwerkelijk op een zondagmiddag deze vragen stellen lijkt me leiden tot een indringende ontmoeting. Ik zie Betty in een grote zachte stoel zitten, met een trillende onderlip en af en toe haar handen voor haar ogen, peinzend in de krochten van haar herinneringen. Wachten op een goed moment of juist direct het vragenvuur openen? Het blijft stil, want Betty geeft geen antwoord. De stilte geeft je de ruimte om de momenten van het leven van Betty verder uit te schetsen en in te vullen. ‘Ben je blij met je wie je bent geworden? Werd het leven je in de schoot geworpen?’ De vragen in het boek Lieve Betty, hebben een reflectieve kracht op de lezer. Eén of twee vragen per jaar beantwoorden is een mooi streven, dan kun je onbekommerd de pagina omslaan.

Kijk voor meer informatie op de website van Kelly van den Bosch.