Hoe snel is binnenkort? En hoe groot is een ding? Bepaalde woorden behouden een los verband met de feitelijke werkelijkheid. Ze geven je ruimte om mee te spelen, omdat niet precies duidelijk is wat de woorden betekenen. Het is één van ons meest toereikende middelen om te kunnen communiceren, maar het levert meer dan eens onbegrip op. Woorden zijn gekke dingen. 

De Finse kunstenaar Mikko Kuorinki maakt het boekje The order of things, waarin hij het boek van Michel Foucault opnieuw inrichtte. Het bekende boek van de Franse filosoof Order of things – An Archeollogy of the Human Sciences is pil uit 1966 die bekend is onder ieder die zich ooit verdiepte in filosofie. In dit boek besteedt de filosoof aandacht aan de vraag: ‘Hoe denkt de mens over zichzelf?’. Een tekst die je niet even op de camping uitleest, maar één die nog lang blijft malen en graven: een tekst die verbanden probeert te leggen met je eerdere kennis. De theorieën die de structuralistische filosoof ons gaf ordent Kuorinki op alfabetische volgorde. Zo begint het boek met vele pagina’s a en eindigt met een enkele zoophytorum. 

the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the the

Het doet hier en daar bijna aan als een mantra. The beslaat zo’n twintig pagina’s. Wat betekent de nog als je het zo vaak achter elkaar zet? Het lidwoord is enkel een hulpstuk om een tekst te kunnen lezen, op deze manier is het woord volkomen zinloos. De woorden vormen kolommen in een bepaalde ritme, het  geheel krijgt een grafisch uiterlijk, hoewel er niet is gespeeld met de vormgeving. Vormen de losse woorden samen een nieuwe tekst? Of zijn het nog steeds de woorden van Foucault? De filosoof stelt zich in zijn boek vragen over de relatie tussen waarheid, werkelijkheid en taal, daarom lijkt het boekje van Kuorinki bijna een parodie op de theorieën van Foucault. Iets wat ooit duidelijk taal was, is nu bijna gebakken lucht. Ik heb nog niet eens elke bladzijde van het boekje aangeraakt. Het is geen tekst meer, het boek is een concept waar deconstructie de hoofdrol speelt: iets waar filosoof Jacques Derrida dan weer van zou genieten. 

Het boekje The Order of Things is in bezit van het schitterende boekenwinkeltje BoekieWoekie in de Berenstraat 16 in Amsterdam. Een winkel die van beneden naar boven en in alle hoekjes en gaatjes is bedekt met de kunstenaarsboeken (en ook precies ruikt hoe een boekenwinkeltje moet ruiken). Veelal boeken in kleine oplages, van kunstenaar met veel en weinig werk, boeken uit Nederland en van heiden ver. Kortom een plek waar je geweest moet zijn. Kijk voor meer informatie op de website van BoekieWoekie (ook een waar avontuur).