Tendens

  • Er is geen landschap, hoe ver ik ook kijk

    “A continent splits in two
    A new ocean is born
    A spontaneous natural laboratory brings Mars to Earth
    A stack of astro-biologists sinking deeper into the extraterrestrial scenery of life

    Mining sediment and sentiment,
    a splitting continent offshores its own future
    Prediction and deep time as allegoric props of the present
    Blinding heat.

    When a landscape gets dubbed as the hottest and cruelest place on Earth
    our lazy air-conditioned desire for new frontiers is instantly fulfilled
    extreme heat,
    extreme soil,
    extreme life,
    distilled into .jpgs of manageable risks.

    A cube satellite frames a splash of geothermal energy ahead of time. Timestamp.
    But the rains failed anyway.”

    – Fragment uit ‘Sprawling Swamps’ (2016–2019), zone 10 Hellhole of (re)creation.

  • Het moeras als inter-face - In gesprek met Kristupas Sabolius

    Jij bent een van de co-curatoren the Swamp Pavilion in Venetië (Architectuur Biënnale Venetië 2018, red), met een achtergrond in filosofie en een speciale interesse in de tegenstrijdige functies van de verbeelding. Kun je iets vertellen over the Swamp Pavilion, hoe het is ontstaan en hoe het relateert aan jouw eigen onderzoek?