Mister Motley heeft een boek gemaakt. Koop hier 'Dit is een vertaling'.

Call(s) for graduates

Door het sluiten van de kunstacademies verloopt het landelijke afstuderen anders: de afstudeertentoonstellingen worden verplaatst naar het najaar, of intiemer gepresenteerd. Nest en Melkweg Expo hebben de studenten van lichting 2020 (BA/MA autonoom) van alle kunstacademies in Nederland daarom uitgenodigd om een foto van het afstudeerwerk in te sturen voor een tentoonstelling in de openbare ruimte van Den Haag en Amsterdam.

Op 1 juni 2020 sloot de oproep aan afstudeerstudenten. De selectiecommissie heeft met veel toewijding en plezier alle aanmeldingen doorlopen en was aangenaam verrast door de hoogwaardige kwaliteit en het artistiek onderzoek. Uit de bijna 300 inzendingen is door de commissie een selectie gemaakt die een goed beeld geeft van de lichting 2020. Vanaf 1 juli is op ruim 400 poster-reclameplekken in Den Haag en Amsterdam afstudeerwerk te zien van de volgende 27 afstudeerstudenten.
 

1. Bebe Blanco Agterberg
BA Photography 
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

Het werk ‘A mal tiempo, buena cara’ speelt zich af in Spanje en reflecteert op de overgangsperiode die volgde na het overlijden van dictator Francisco Franco in 1975. Een instrument dat door Francoïstische elite en linkse partijen werd gecreëerd om het regime van Franco te vergeten was Pacto del Olvido (‘Vergetenspact’) in 1977. Niemand werd verantwoordelijk gehouden voor de misdaden die ze hebben begaan, de feiten werden veranderd, nieuwe verhalen werden gepresenteerd door de regering en de mensen begonnen de gaten in hun geheugen op te vullen met nieuwe informatie.
De fotografische onderzoeksprojecten van Bebe Blanco Agterberg hebben betrekking op de relatie en machtsverhoudingen tussen politiek, media en mens. Ze graaft naar de oorsprong van een verhaal via een herinnering, een relikwie of plek. Zo ook voor haar afstudeerwerk in Spanje waar haar moeder vandaan komt. Ze construeerde geënsceneerde beelden om de macht en manipulatie bloot te leggen van het verhalen vertellen. Hoe gaan mensen om met aangenomen realiteiten en hoe worden herinneringen als politiek middel ingezet?

2. Andrea Asili 
BA Fine Art
Hogeschool voor de Kunsten Utrecht

‘Edson alla colonna’ is een van de nieuwste digitale tekeningen van Andrea Asili uit een doorlopende serie die hij in 2012 begon. De onderwerpen die Asili fascineren zijn meestal autobiografisch en vertrouwen op feiten, symbolen en suggesties die vaak niet onmiddellijk voor een toeschouwer toegankelijk zijn. Ze ontstaan als digitale illustraties, die de kunstenaar later in tekeningen met potlood op papier vertaalt.

Om wat houvast te bieden, zijn de afbeeldingen vaak opgebouwd vanuit verwijzingen naar dingen die men herkent. Zoals traditionele symbolen, moderne archetypen, pop-invloeden, gezegden, strips, t-shirtontwerpen, videogames, boekomslagen, politiek, halfbakken filosofie, films, rock en hiphop, herinterpretatie van beroemde verhalen en personages.

Het combineren van zijn persoonlijke ervaring met elementen die men wellicht zal herkennen, helpt Asili om met zijn tekeningen niet een monoloog te creëren, maar eerder zoekt hij de dialoog.

3. Christine Ayo 
MA Fine Art
Piet Zwart Institute

Tijdens haar master aan het Piet Zwart Institute werkte Christine Ayo aan een doorlopend onderzoeksproject dat de archiefcapaciteit van niet-officiële instanties bevraagd bij het behoud van cultureel erfgoed: IKOCE. De naam is ontleend aan de dansvoorstelling Ikoce – die ontstond ​​als reactie op sociaal-politieke veranderingen in Noord-Oeganda in de jaren veertig. De belangrijkste was de zware rekrutering van Lango-mannen in de King's African Rifles die tijdens de Tweede Wereldoorlog voor het Britse rijk moesten vechten. Tientallen jaren later, tot de jaren negentig, werd Ikoce ingezet als sociaal commentaar, satire en entertainment.

Ayo bestudeerde de voorstelling op basis van gevonden beelden van de laatst opgenomen uitvoering in de jaren negentig. Haar onderzoeksproject dient enerzijds als een verslag van de voorstelling, maar ook als een uitnodiging tot meer bezieling en levendigheid.

4. Maya Berkhof 
BA Fine Art
Hogeschool voor de Kunsten Utrecht

De oogst van het land, een omleiding van je route, iemand die de rust verstoort in de trein, een kruispunt met stoplichten waarvan het lijkt dat ze nooit meer op groen komen te staan. In deze situaties ontstaat twijfel, onrust en verrassing. Het zijn voor Maya Berkhof juist die momenten die identiteit aan een dag kunnen geven. Observaties die het startpunt vormen voor haar sculpturale werken.

In eerste instantie schetst Berkhof dit proces met diverse materialen. Door eenvoudige bevestigingsmethoden te gebruiken, en/of productionele handelingen te verrichten ontstaat een werkwijze waarbij ze de beelden verfijnt met respect voor de eigenschappen van materialen als elastiek, vrachtwagenzeil, papier, textiel en gaas. Ze vult, perst, scheurt, weeft, stapelt en voegt samen tot het punt waar een gevoel van spanning ontstaat tussen vorm en functie. 

Als gevolg van deze werkwijze lijken de sculpturen vaak in een overgangsfase te zweven. Zo worden de werken zelfstandige systemen, zichtbaar in staat tot aspiratie, verval en vernieuwing, groeien en construeren.

5. Eugenie Boon 
BA Fine Art
Hogeschool voor de Kunsten Utrecht

De multidisciplinaire kunst van Eugenie Boon gaat over haar opvoeding op het eiland Curaçao en de historische relatie van het eiland met Nederland, waar ze in 2016 naar toe verhuisde om aan de kunstacademie te studeren. In haar poging de subtiele complexiteiten die ze tegenkomt in het dagelijks leven te begrijpen, wordt ze constant geconfronteerd met het aspect dualiteit. Dualiteit door onderwerpen als religie, kolonialisme, gender, ongelijkheid en identiteit.

De persoonlijke strijd met die tweeledigheid komt terug in haar installaties, performances, videowerken en schilderijen. Op een sjamanistische, speelse, poëtische maar toch kritische manier stelt Boons werk vragen over sociaal-politieke kwesties en de culturele versus institutionele structuren waarin de toeschouwer wordt uitgedaagd om zichzelf te herkennen, en daarmee hopelijk te reflecteren op zijn of haar eigen positie.

6. Rakshita Bhargava
BA Autonome Beeldende Kunst
Academie Minerva

Opgroeiend in India, waar uiterlijk van belang wordt beschouwd en de kunst als oppervlakkig wordt gewaardeerd, werd het werk van Rakshita Bhargava sterk beïnvloed door vaardigheid, techniek en dat wat mensen als ‘mooi’ ervaren. In de loop van de jaren werd de aandacht voor detail Bhargavas belangrijkste focus. Het hielp haar persoonlijke fascinaties en onderwerpen te vinden die los staan van het land waar haar wieg stond, of het land waar ze woont.

Haar kunst gaat over het Indiase kastensysteem, een gedateerde hiërarchische structuur die deel uitmaakte van het oude India. Met haar kunst wil Bhargava de verhalen belichten van individuen die de stereotypen van de samenleving hebben doorbroken en het systeem uitdagen.

Een van die verhalen gaat over Malti en haar dochter Savita. In een begeleidend interview bespreken ze samen hun vertrek uit de verstikkende omgeving van hun dorp, waar men zich niet los kan maken van het kastensysteem. Terwijl een onderwerp als het huwelijk tussen kasten en de ernst van de gevolgen ervan aan bod komen, trekt de kunstenaar tevens de relevantie ervan voor de huidige Indiase samenleving in twijfel.

7. Annabelle Binnerts
MA Fine Art
Piet Zwart Institute

Every morning will be hopeful, every
evening will be gloomy.

Every sea will be the bluest blue you’ve
ever seen, every forest will be an
unknown wilderness to wander in, and
once you’ve reached it, every mountain
top will surprise you with an unexpected
clarity of mind.

Every castle will have a ghost, every
cave will house a bear, every mountain
will carry a dragon, every sea contains
a monster and a witch abides at the 
center of every forest.

Every winter will be long, and cold, and
sad, but there will be snow and the snow
will be ever so calm and pure. Spring
will come and it will be promising: all 
roses will be lovely, all violets will be
shy, all daisies will be innocent and 
every lily-of-the-valley will be sweet.

Every fox will be sly and every snake
corrupt and dark, but every dog will be
friendly and loyal, every hare will be
running, every frog will be croaking and
all birds will be songbirds.

Het kunstwerk en gedicht maken onderdeel uit van het afstudeerwerk ‘Every Evening’ van Annabelle Binnerts.

8. Louiza Charitonidou 
BA Photography 
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

De serie ‘Home Is Where The Sun Is’ van Louiza Charitonidou toont de impact van migratie en ontheemding binnen een gezin dat in verschillende landen is gescheiden als gevolg van de alsmaar doorsluimerende Griekse economische crisis. Veel verbindende bouwstenen, zoals het ouderlijk huis en de hechte familieband, moesten door de verscheuring worden opgeofferd om afgezonderd van elkaar een goed leven te kunnen leiden. 

Met ieder jaar dat de gezinsleden gescheiden van elkaar moeten leven, wordt de pijn van de afstand duidelijker. Terwijl het streven naar onderlinge verbinding juist afneemt door het voortdurende verdriet van het idyllische verleden. Om de eenheid binnen het gezin te versterken en virtueel toch contact te onderhouden in tijden dat het gezin juist geen fysiek contact heeft, werd door Charitonidou een collectief, therapeutisch ritueel ingesteld. In de vorm van het voortzetten van het familiealbum, waarin de waarde van de betrokkenheid van het individu boven de artistieke output staat.

9. Danny Choi
BA Fine Art
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

ACT. 1: Breed & Boredom

I thought u are the smartest one…
But, now It is time to accept that I was wrong.
You can give me what I want.
But, I cannot give you what you want.
You don't need to understand.

ACT. 2: Stimulation

Do you think you need me for good?
Do you think you’re bullied? YES or NO
I’m not talking about being polite and gentile.

ACT. 2.01: Konijn
You’re favorite time is back!
Honestly, you don't know what the fuck I’m saying.
a) YES      b) NO
ACT. 3: (    _da_capo_    )

Sir, there are only a few minutes left, until you can decide.

‘Only a twisted tumor can achieve immortality’ is een hypnotiserende video van Danny Choi bestaande uit verschillende hoofdstukken waarin de kunstenaar uiteenlopende Ja-/Nee- en a) of b) vragen stelt. Spiegelende lichamen die vloeiend dansen, rond vliegende opgeblazen biggen, loeiende sirenes en blaffende honden. Scan de QR-code met je telefoon en elimineer het virus.

10. Tatiana Duran Martinez
BA Autonome Beeldende Kunst
Academie Minerva

In de absurdistische droomwereld van Tatiana Duran Martinez, en specifiek in haar afstudeerwerk ‘Mithridatism’, wisselen verschillende verhaallijnen met kleurrijke personages elkaar af. In ieder scene vloeien de attributen en wezens, half plant/half mens, in elkaar over en worden de hoofdrollen door Duran Martinez zelf vertolkt.

Mithridatisme is een methode om jezelf te beschermen voor een gif door geleidelijk dit gif tot je te nemen in niet dodelijke hoeveelheden. Het verwijst naar verhaal van Mithridates VI, die van ca. 120 tot 63 v.Chr. de koning van Pontus was. Hij was zo bang om vergiftigd te worden dat hij regelmatig kleine doses innam met het doel om immuniteit te creëren. 

Duran Martinez gebruikt in haar videowerken humor als zelfbescherming om zich aan te passen aan instabiele en moeilijke situaties. De verhalen zijn geschreven tijdens de lockdown vanuit haar huis als dagboek om te kunnen ontsnappen aan de realiteit. 

11. Larissa Esvelt
BA BEAR
ArtEZ Arnhem

De sculpturen van Larissa Esvelt verlangen naar fysieke aanraking. Samen vormen haar beelden een wereld die niet veel anders is dan die van de zee: vol met tegenstellingen, troebele grenzen en gevaarlijke schoonheid. Binnen haar installaties verdraait de kunstenaar verschillende elementen totdat ze onherkenbaar zijn, gemystificeerd met opzet. Zowel in beeld, als materiaal. Zo maakte Esvelt een kleisculptuur met een glazen hoofd, mensfiguren van zwembanden en mengt ze haar glazuur met nagellak.

De sculpturen fungeren als aas, ze lokken je dieper en dieper de leefwereld van de kunstenaar in, tot je volledig ondergedompeld bent in haar domein. Als je langer kijkt, tonen haar sculpturen hun ware aard. Daarin zijn vooral tactiliteit en materialiteit van belang. Oprechtheid en kwetsbaarheid staat centraal in Esvelts kunst, waarin de werken vragen stellen over wat het betekent om mens te zijn. 

12. Anastína Eyjólfsdóttir
BA Fine Art
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

In de performance ‘Etude Nº1’ speelt Anastína Eyjólfsdóttir met de zwaartekracht van een met water gevuld kostuum. Door de bewegingen wordt het water binnen een gesloten circulatie getransporteerd, als bij de hydrologische cyclus, en komt hierbij het geluid van een rivierstroom tot stand. Het menselijk lichaam, dat meer dan helft uit water bestaat, wordt met dit pak binnenstebuiten gekeerd. 

Eyjólfsdóttir onderzoekt in haar afstudeerwerk de verschillende stadia en krachten van water. Ondanks de vredige verschijningsvorm, bezit het een nietsontziende natuurkracht. ‘Je kunt samenwerken met het onvoorspelbare en het meedogenloze, maar je moet de kracht ervan respecteren’, aldus Eyjólfsdóttir. In haar werk toont ze het ultieme contrast van water met de samenleving: terwijl de samenleving voortdurend probeert nieuwe domeinen te veroveren, zijn we als mens aan het water onderworpen, en niet andersom.

13. Sofie Flinth Bredholt
BA Fotografie 
Gerrit Rietveld Academie

De portretten van fotografe Sofie Flint Bredholt tonen de nostalgische verhalen van individuen waarmee ze langere tijd optrekt. Zo ook in haar serie ‘A Million Dollar View’ waarin Henny is geportretteerd, een vrouw die zij in september 2019 ontmoette. 

Henny woont alleen op de 6e verdieping van een betonnen appartementengebouw in Zandvoort. Met haar man trok ze hier in vanwege het uitzicht op zee. Het bleek echter dat dit uitzicht van kortstondige duur zou zijn; binnenkort wordt voor het appartement een hotel gebouwd dat het uitzicht blokkeert. Henny’s echtgenoot, die drie jaar geleden overleden is, werkte als fotograaf en zij als styliste. De ontmoeting tussen Henny en Sofie Flinth Bredholt resulteert in een serie statige portretten van de oudere vrouw rondom haar appartement en legt haar wonderlijke verleden vast. Maar door de recente ontwikkelingen buiten hun machten om moest de samenwerking worden afgebroken. COVID-19 overwoekerde de wereld en ze hebben elkaar al vele maanden niet gezien. 

14. Wouter van der Giessen
BA Beeldende Kunst 
AKV | St. Joost

Met alledaagse objecten zoals plumeaus, gieters en speelrekken zoekt Wouter van der Giessen naar sculpturale interventies in de openbare ruimte. Zijn afstudeerproject ‘Voorbeeldentuin’ is vanuit deze werkwijze ontstaan. Door de uitgestelde eindpresentatie van de kunstacademie besloot van der Giessen het heft in eigen hand te nemen en startte zijn eigen afstudeerexpositie. 

In zijn praktijk begint van der Giessen vanuit een specifieke context die aanleiding geeft tot nieuw werk. Voor de serie ‘Voorbeeldtuinen’ volgden tien nieuwe sculpturen die tien dagen in juni verspreid stonden in tien voortuinen van de wijk Belcrum in Breda. Met de beeldenroute vormt hij de voortuin om van privé grondstuk tot tentoonstellingsplek. Iedere interventie heeft een uniek karakter door te spelen met herkenbare vormen en voorwerpen die hij transformeert tot nieuwe sculpturen. 

15. Philipp Groubnov 
BA Fine Art
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

De afgelopen paar maanden voelde Philipp Groubnov meer dan ooit hoe onstabiel de dingen om hem heen zijn. Zo ontviel hem de gedachte aan de dood. Dood als een idee dat opeens meer dan ooit het dagelijkse nieuws en de geest doordrong, en ook als het einde van vier jaar op een opleiding, om vervolgens afscheid te nemen van mensen die dicht bij hem hebben gestaan.

Zijn werk ‘Natural Philosophy’ deelt de wens om na te denken over de veranderende wereld. Groubnov gebruikt water als medium, omdat het de potentie heeft om leven te accommoderen, maar ook corrosief is voor andere materialen. Een van de poten van een metalen sculptuur staat onder in water, waardoor de poot is gaan roesten. Het water krijgt een uitgesproken kleur die doet denken aan vervuiling. Het bovenste deel van de tafelvormige installatie bevat glas met helder water dat langzaam wordt verplaatst door een mechanische windbron. Op de tafel rust het van klei gemaakte zelfportret van Groubnov, dat zijn eigen veranderende reflectie in het water bekijkt.

16. Ju-An Hsieh
BA VAV- moving Image 
Gerrit Rietveld Academie

Met de acht-delige fotoserie ‘When You Arrive’ wil fotograaf Hsieh ontdekken hoe de menselijks waarneming functioneert in reactie op bizarre scènes. Ze richt zich in haar afstudeerwerk op het vastleggen van geconstrueerde beelden met kortstondige zeepbellen. Samen met Taiwanese kunstenaar Jih-Jung Hsu verplaatsten ze de taferelen van openlucht bubbleshows naar verschillende binnenruimtes van onder andere een kantoor, kerk en klaslokaal. Hoewel de bellen in feite een levensduur van enkele seconden hebben, wordt hun dynamische beweging door de camera vastgelegd in een eeuwige illusie. De schijnbaar bevroren status bestaat in realiteit niet. De ‘feitelijke’ beelden wachten op interpretatie.

17. Natalia Jordanova 
MA Dirty Art Department
Sandberg Instituut

Natalia Jordanova ziet haar praktijk als een evolutieproces. Van lichamen tot dieren, machines en contexten: ze beweegt zich tussen de schaal van vergroting en tijdframes. 

Het is een onderzoek naar wat het vandaag de dag betekent mens te zijn. 

‘Flat Bubbles’ is de tweede fase van een installatie genaamd ‘Simultaneous Truths’, gevolgd door ‘Bursting Bubbles: Another Truth’. Gedurende een jaar ontwikkelt en transformeert Jordanova’s werk van de ene tentoonstelling naar de andere en evolueert het in de context, het beeld of de plaats waar het wordt getoond.

‘Flat Bubbles’ is een vorm van samenwerking met een Artificial Intelligence (AI)-algoritme dat zich vertaalt in afbeeldingen, een lettergreep, een woord of een zin. AI creëert de visuele grammatica, gebaseerd op de taal die de kunstenaar gebruikt om over het werk te praten. Het is een beeld dat bestaat uit microbeelden en, afhankelijk van de afstand, een ander abstractieniveau bereikt. Een vierkant is een pixel en een knooppunt in de narratieve structuur. Dichterbij komen levert geen oplossing op, maar gewoon een andere vorm. Het is verweven in de vertaling tussen mensen en machinetaal waarvan de vorm uiteindelijk slechts een mogelijkheid is.

18. Zwaantje Kurpershoek
BA Fine Art
Hogeschool voor de Kunsten Utrecht

De kunst van Zwaantje Kurpershoek ontstaat vanuit verhalen. Uit de gedachten die voortkomen uit haar belevingswereld die zij vertaalt naar video, installaties, sculpturen en schilderingen. Binnen deze constante stroom van verhalen springt de kunstenaar tussen de werkelijkheid, haar verbeelding en fantasie. 

Haar beeldtaal geeft toegang tot een eigenaardige wereld waarin alledaagse vormen veranderen in wezens met een eigen karakter die onderlinge connecties hebben gevormd. Gevoelsmatig komt Kurpershoek zo tot wetmatigheden die de toeschouwer uitdagen zelf op onderzoek te gaan naar de betekenis van de beelden. Je kan er misschien niet in een keer de vinger op leggen, maar toch zal het duidelijk zijn dat op zee, de werken tot dezelfde bemanning horen. 

19. Narges Mohammadi
BA Fine Art
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

Dear reader,
I am graduating from the art academy (KABK) in September. Struggling with the following:
For my graduation, I’m inspired by halvah, one of the oldest Middle Eastern sweets in the world. In a longing for halvah – made of flour, sugar and butter – I struggle to get its basic ingredients. Flour is sold out or sold with a maximum.

Not being able to physically buy the iconic AH Basic flour my mother and grandmother use for halvah, I draw. Unable to share art normally (corona), I imagine another way of sharing via an open call exchange asking flour (AH Basic). To thank you, I will make an artwork!
Best wishes, Narges

Beste lezer,
Ik studeer in september af aan de kunstacademie (KABK). Worstelend met het volgende:
Voor mijn afstuderen laat ik me inspireren door halvah, een van de oudste zoetigheden ter wereld uit het Midden-Oosten. In een verlangen naar halvah - gemaakt van meel, suiker en boter - heb ik moeite om de basis ingrediënten te krijgen. Meel is uitverkocht of wordt met een maximumaantal verkocht.

Omdat ik het iconische AH Basic-meel dat mijn moeder en grootmoeder gebruiken voor halvah niet fysiek kan kopen, ben ik gaan tekenen. Omdat ik mijn kunst niet normale wijze kan delen (corona), stel ik me een andere manier voor om te delen via een open call-uitwisseling, waarbij ik om bloem vraag (AH Basic). Als dank hiervoor maak ik een kunstwerk!

Groeten, Narges

Met haar werk ‘Give a flour’ doet Narges Mohammadi een oproep om bloem te doneren om haar afstudeerwerk te ondersteunen. Haar oproep staat nog uit en door te mailen naar giveaflour@hotmail.comontvang je in ruil voor een pak bloem een kunstwerk van haar hand.

20. Jaehun Park
MA Artistic Research
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

Jaehun Park gebruikt in zijn praktijk voornamelijk digitaal gegenereerde en gescande objecten om te reflecteren op de ideologische en cultureel-politieke betekenissen die deze producten bezitten. Specifiek bestudeert Park hoe het kapitalisme in de huidige postmoderne maatschappij als religie begrepen kan worden. 

In het videowerk ‘High Alter’ kiest hij het winkelcentrum als decor. Een winkelcentrum is bij uitstek een ruimte gedreven door kapitaal, waarbinnen vormen vanuit religieuze contexten zoals een heilig altaar ingezet worden voor glimmende displays met cosmetica en parfums. Glinsterend straalt het altaar te midden van een desolaat, post-apocalyptisch landschap en wordt vergezeld door een transi-figuur, een traditioneel beeld van een ontbindend lichaam dat vanaf de 15e eeuw gebeeldhouwd werd om de vergankelijkheid van het aardse leven te verbeelden. Park ontwikkelt realistische composities, opgebouwd uit werkelijke, rituele en virtuele componenten, waarin het eindeloze verlangen en de ijdelheid van het menselijke leven weerklinkt.

21. Michelle Piergoelam
BA Photography 
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

Er tin tin, sigri tin tin…
Er was eens…
De traditie van het verhalen vertellen is eeuwenoud, maar of de vertellingen ook begrepen worden is de vraag. Voor haar afstudeerwerk ‘The Untangled Tales’ stuitte Michelle Piergoelam op het verhaal van de mythische spin Anansi, wiens leven geteisterd werd door een tijger. Hoewel de spin fysiek zwakker was, was hij vaak in staat om de tijger te verslaan met zijn slim- en sluwheid. Anansi is het symbool van stil verzet. Dit verhaal, doorgegeven van Afrika naar Suriname en van generatie op generatie, stelde de tot slaaf gemaakten in staat om hun gedachten te delen zonder dat de slavenhouder wist waarover werd gesproken.
In haar fotografische werk maakt Piergoelam bewust gebruik van vertellingen, sprookjes en mythen vanuit verschillende tradities en culturen om haar geschiedenis en achtergrond te doorgronden. Ze stimuleert met haar beelden de verbeeldingskracht en de verhalende cultuur om ook de overdracht ervan in leven te houden.

22. Karina Puuffin 
BA Autonome Beeldende Kunst
Academie Minerva

Karina Puuffin groeide op in Oekraïne, waar ze werd opgeleid tot een traditionele schilder met strikte, academische opvattingen. Ze verhuisde naar Groningen om aan de kunstacademie te studeren, waar de kunstenaar zichzelf geen vragen over de aard van het onderwerp op het doek ging stellen, maar over het object zelf: wat is een schilderij, en wat zou een schilderij kunnen zijn? 

Tijdens het maken onderzoekt Puuffin tegenstellingen als echt en imaginair, authenticiteit en representatie. Onderdeel van haar onderzoek naar de definitie van het schilderij, is het werk opnieuw opbouwen en construeren, keer op keer. Waardoor haar schilderijen - of zijn het misschien toch sculpturen? - in verschillende versies gepresenteerd worden.

23. Paula Garcia Sans
BA VAV – moving image
Gerrit Rietveld Academie

Het werk van Paula Garcia Sans is gebaseerd op een dromerige notie van machine-to-human interactie, waarbij ze met name speculeert over de staat en rol van de machine.

Ze ontwikkelt een videogame genaamd Hyperindividualized pleasure’ waarin het proces dat een persoon moet doorlopen om een ​​seksrobot te verwerven vertaald wordt in een spel. Seks wordt in dit spel gebruikt als metafoor om na te denken over onze uitwisseling met technologie. Het wordt gespeeld op twee niveaus; op het eerste niveau mag jij als speler kiezen welk type geslachtsspel je wilt dat de robot uitvoert. Op het tweede niveau maak je kennis met de mate van toestemming die deze robot zal hebben.

Het spel wordt gevormd door 3D scans van sculpturen die de kunstenaar maakte en is een meeslepende, zintuiglijke ervaring die je het best kunt ondergaan met een VR-headset. Doordat de bewegingen van de speler op de muren van de ruimte worden geprojecteerd, wordt het spel niet alleen exclusief voor de speler, maar ook een voyeuristische ervaring voor de rest van het publiek.

24. Nina Schollaardt
BA Photography 
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

Met de portretserie ‘Slachter en Slagers’ toont Nina Schollaardt een groep mensen die vrijwel onzichtbaar is in het dagelijkse leven. Mensen consumeren vlees, maar willen niet worden geconfronteerd met de industrie en de handelingen die hieraan te pas komen. De vleesindustrie raakt regelmatig in opspraak, nu in het bijzonder binnen de context van de globale pandemie. Zo worden slagers en slachters snel de zondebokken van de maatschappij, belast met de angst en aversie die (on)bewust verbonden is met het doden en ontleden van dieren. 

Door haar interviews met slagers ondervond Schollaardt de wereld die schuilgaat achter de aannames over deze industrie, hun liefde voor het beroep en de dieren. Ze vroeg werknemers te poseren met hun favoriete stuk vlees: ze dragen het product van hun vakmanschap, het werk dat hen trots maakt.

25. Annemiek van der Wilt
BA Fine Art
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

Volgens Annemiek van der Wilt leert het Corona-tijdperk ons dat een trager levenstempo eigenlijk best prettig is. Deze nieuwe tijd vraagt om ‘oude’ gebruiken, zoals het ritme van een ouderwets breipatroon, het fotografisch proces cyanotopie waarbij na ontwikkeling een cyaan-blauwe afdruk ontstaat, of Damast, een weeftechniek, waarbij tekeningen aangebracht worden op een achtergrond van dezelfde kleur

Van der Wilt werkt veel met deze oude ambachten. Ze ziet de schoonheid in oude stikpatronen en antieke stoffen die ze met haar eigen handschrift repareert, en verhoudt zich veelal tot thema's die betrekking hebben op 'slow living', duurzaamheid en feminisme.

Met een achtergrond in communicatie en schrijven, is taal voor haar een materiaal om mee te werken. Zo zijn rasters en lijnen nooit ver weg in haar werk. 

26. Pippilotta Yerna 
BA Photography 
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

‘Het verliezen van een ouder. Hoe zou het eruit kunnen zien? Een crash? Een misdaad? Een ongeluk? Langzaam of snel? Ik presenteer hierbij mijn moeder - ze staat in haar eigen doodsscène - en mijzelf: de dochter die op zoek is naar de best mogelijke dood.’

Als fotograaf zoekt Pippilotta Yerna naar persoonlijke connecties met haar onderwerp, zoals in de fotoserie ‘She is the canary in the coalmine of a dying empire’. Hier staat de relatie met haar moeder en de dood centraal. Haar moeder ligt als de Piëta op de schoot van haar dochter, Yerna zelf. Keer op keer legt Yerna haar stervende moeder vast in de hoofdrol tegen een ander decor als een oefening voor later. In haar fotografie formuleert ze mogelijke toekomstscenario’s waarmee ze dit tafereel probeert te beheersen om zo te kunnen omgaan met angst en gevaar van het oncontroleerbare.

27. Rosa Zangenberg
BA Fine Art
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten

De benadering van schilderkunst wordt door Rosa Zangenberg grotendeels bepaald door de uiterste rekbaarheid van dat begrip. De worsteling met het schilderij, het oppervlak van het canvas, maakt ze tot inhoudelijk thema. Dit lijden wordt vergezeld door een onweerstaanbare aantrekkingskracht door de tactiliteit van het doek, een huid die uitdaagt tot aanraking en ontmoeting. Hoe meer de oppervlakte daartoe uitnodigt, des te meer het werk empathie opwekt bij de kijker, zo redeneert Zangenberg. 

De huid en het oppervlak zijn als rode draad door de werken van Zangenberg aanwezig. In zekere zin zijn haar schilderijen als levende wezens, waarin de canvassen over het vermogen beschikken de tastbare belevingswereld te prikkelen. Huid staat hierin symbool voor wat een huid bij mensen ook doet: het beschermt de organen en de ziel én is de verbindende factor om in contact te komen met elkaar. Zangenberg gebruikt het gezicht als communicatief instrument om een mogelijke relatie met de kijker te bewerkstelligen.