Voetballers brengen mensen samen met hun spel. Kunstenaars doen dat met hun kunst. Wat gebeurt er als deze twee werelden elkaar ontmoeten op een Gronings sportpark, net buiten de ring van de stad? Onbegrip? Competitie? Verbazing? Of juist een omarmen van elkaars tekortkomingen? Lachend? Lallend? Liefhebbend? Op verzoek van Het resort maakten Elen Braga, William Ludwig Lutgens en Karina Beumer een werk te maken bij Voetbal Vereniging Korreweg (V.V.K.) in Groningen. Arthur van den Boogaard reageerde met een essay.

Seet van Hout combineert pure, kleurrijke natuurervaringen met bloedrode lijnen, haar metafoor voor hoe de taal in ons geheugen trekt. Haar schilderijen, textielwerken, boekobjecten en installaties zijn picturale sensaties waarmee je wordt overgoten. Alex de Vries ging bij haar op atelierbezoek.

‘Het toeval wil dat Irene Ha en ik allebei een oma hebben die in een naaiatelier heeft gewerkt. Er zijn een paar vaardigheden, die aanvoelen alsof ik ze altijd al heb gehad, die ik eigenlijk alleen maar via mijn moeder van mijn oma kan hebben gekregen. Ik kan bijvoorbeeld voelen van wat voor stof een kledingstuk is gemaakt en weet waar ik naar moet kijken om te zien of het stevig en goed in elkaar gezet is. Ik kan zien welke stoffen snel zullen slijten of na een paar wasbeurten slecht zullen vallen.’ Linde van Wingerden spreekt in aanloop van haar tentoonstelling BEUTE bij Das Leben am Haverkamp met Irene Ha, de kunstenaar achter Baby Reni. Een persoonlijk gesprek over de dubbele kant van mode, schoonheidsidealen, ambacht en gevoel voor gemeenschap.