Mister Motley — Het magazine dat kunst en leven aan elkaar knoopt

Zal ik je morgen weer zien?

‘Wanneer de zon ondergaat, neemt hij het licht met zich mee. Op ons, op dat deel van de aarde waar wij staan, valt minder en minder licht. We zien nog wel kleuren, maar vooral aan de hemel, want voor de tinten om ons heen moeten we meer moeite doen. We moeten dichterbij komen. Doordat het licht zich terugtrekt, hellen wij naar voren, komen we nader. En dat hellen is een lichamelijk, open gebaar. Beschijn me, ik kijk naar je, ik geef me. Je hebt me.’ Barbara Collé bezocht de tentoonstelling Sun don’t rush to be red, Son don’t rush to be read in TENT, raakte ontroerd en zelfs een beetje verliefd.

Hoe iets tot stand komt – over No Longer Not Yet van Katja Mater in FOMU

Laure van den Hout werd geraakt door No Longer Not Yet in het FOMU. Voor deze tentoonstelling heeft kunstenaar Katja Mater een selectie gemaakt uit de collectie van het museum, die gecombineerd met nieuw eigen werk leidt tot meer dan vijftig ‘ingrepen’. ‘De aandacht die de maker besteed heeft aan het vastleggen van een moment, wordt door Mater als het ware verlengd, soms door ‘m te verleggen: met zorg ontwerpt ze een ruimte waarin de beelden overdrachtelijk gemaakt worden.’

Het panseksuele universum: de geheime tekeningen van Arnoud Holleman en Sergei Eisenstein

Het tekenen is dan wel de motor van Arnoud Holleman’s artistieke productie, er kleven ook allerlei taboes aan. Het is een censuur van binnenuit, zijn innerlijke stem die alsmaar twijfelt en zijn onzekerheid voedt. En misschien deinsde hij ervoor terug om de seksualiteit in al die vloeiende vormen naar buiten te brengen. Tot hij de panseksuele tekeningen van cineast Sergei Eisenstein onder ogen kwam. ‘Toen ik de galerie binnenkwam en oog in oog stond met the real stuff was het of ik water zag branden.’

KUNST IS LANG: Thijs Jaeger

Deze week is Thijs Jaeger te gast bij Kunst is Lang. In zijn installaties verkent hij hoe we ons verhouden tot structuren die groter zijn dan wijzelf. Mythologische figuren die ons in een Efteling-achtige setting waarschuwen voor de vervlakking van waarheid en originaliteit in ons huidige informatietijdperk. De door Thijs met de hand gegoten klokken zijn zijn poging om iets te ervaren van de manier waarop geesten worden aangeroepen in tempels in Indonesië, het land van zijn familie aan moeders kant.

Zombies all over the place – over Buurthuis 2 van Josefin Arnell en The One Minutes

Op 31 januari presenteren The One Minutes en De Uitkijk een programma dat is samengesteld door Josefin Arnell. Ook die avond te zien: Buurthuis 2. Laure van den Hout bekeek de horror- en fantasyfilm van Josefin Arnell in november ’23. Op geestige, ingenieuze wijze verbeeldt Buurthuis 2 hoe vastgoedontwikkelaars bestaande plekken ontzielen om er iets neer te zetten waar meer geld mee te verdienen is, maar dat in het belang van weinigen is. Vind hier meer informatie over de avond van The One Minutes: Uncomfortable Encounters. Naar verluidt wordt het een ‘diep verontrustend programma’.

‘Alleen in mijn atelier kan ik mezelf verwezenlijken’ – op atelierbezoek bij Lisa Couwenbergh

Iedere voorstelling van Lisa Couwenbergh verrast door de precieze manier van schilderen van de op het oog eenvoudige taferelen die in een vreemd aandoend illusionisme zijn uitgewerkt. Het is een persoonlijke wereld: ‘Dit is wie ik ben. Voor ik kon zeggen over mijn werk “Dit is van mij”, heb ik een lange weg afgelegd.’ Alex de Vries ging op atelierbezoek bij Lisa Couwenbergh. 

DE WINTER IS LANG: Annabelle Binnerts

De vakantie van Kunst is Lang duurt nog even voort, en daarom is de redactie ook deze winter het archief in gedoken om opmerkelijke afleveringen te herhalen. We selecteren dit keer uitzendingen met kunstenaars die in hun werk contact maken met het niet-menselijke. Luuk kiest voor de aflevering met Annabelle Binnerts, die taal als materiaal heeft, en naar woorden, zinnen en letters kan kijken als een beeldhouwer. Ze is geïnteresseerd in hun fysieke gestalte, en in de mentale werelden die je met deze bouwstenen van taal kunt creëren. Luuk sprak haar begin januari 2023.

Passing the Fire – hoe kunst zich verplaatst tussen lichamen en generaties

Kunstgeschiedenis is niet statisch of lineair, maar wordt steeds opnieuw wordt gevormd, doordat er kruisbestuivingen plaatsvinden tussen kunstenaars van verschillende generaties. Via dialogen, ontmoetingen en zijn Prelude-avonden probeert Titus Nouwens opnieuw te kijken naar wat eerdere kunstpraktijken ons vandaag kunnen leren, in de nabijheid van degenen die ze vormgaven. Voor Mister Motley schrijft Titus over deze oneindige verwevenheid. Daarbij scheert hij langs het werk van en de intergenerationele ontmoetingen tussen Louwrien Wijers, Publik Universal Frxnd, Philipp Gufler, Rory Pilgrim, Lydia Schouten, Astrit Ismaili, Sands Murray-Wassink en Billy Morgan.

Passing the Fire – how art moves between bodies and generations

Art history is not static or linear; it is continuously reshaped through cross-pollinations between artists of different generations. Through dialogues, encounters, and his Prelude evenings, Titus Nouwens seeks to look at what earlier artistic practices can teach us today, in close proximity to those who shaped them. For Mister Motley, Titus writes about this infinite interweaving. In doing so, he moves alongside the work of—and the intergenerational encounters between—Louwrien Wijers, Publik Universal Frxnd, Philipp Gufler, Rory Pilgrim, Lydia Schouten, Astrit Ismaili, Sands Murray-Wassink, and Billy Morgan.

Waarom Maria Magdalena een queer icon is geworden

Eerder schreef Patrick Verhoeven voor Mister Motley over hoe de kunstcanon verrijkt kan worden met een queer blik op de kunstgeschiedenis, en hoe je queerness in kunst kan herkennen. Maar hoe zit dat met christelijke kunst of kunst geïnspireerd door christelijke thema’s? In een nieuw essay zoomt Patrick in op manieren om queerness in christelijke kunst te lezen. Dat doet hij aan de hand van Maria Magdalena, die vandaag de dag wordt gezien als inspiratiebron voor vrouwenemancipatie en een boegbeeld is voor het feminisme.

DE WINTER IS LANG: Theo Jansen

Het team van Kunst is Lang is op kerstvakantie, maar traditiegetrouw raden we je uitzendingen aan die we zelf met plezier nog eens hebben beluisterd. De komende weken zijn dat afleveringen waarin de kunstenaar die gast is contact legt met het niet-menselijke. Luuk koos voor zijn gesprek met Theo Jansen, geestelijke vader en verzorger van de Strandbeesten, opgenomen óp het strand, in maart 2022. 

DE WINTER IS LANG: Isabelle Andriessen

Kunst is Lang houdt een winterstop! Nu de waan van de dag zich wat makkelijker laat negeren en er ruimte is voor een bredere blik, duiken wij graag voor je in het archief om uitzendingen te herhalen waarin de kunstenaar die te gast is zich bezig houdt met wat je het niet-menselijke zou kunnen noemen.

Advertenties

Ook adverteren op mistermotley.nl? Stuur dan een mail naar advertenties@mistermotley.nl

Nieuwe artikelen laden...

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

* verplicht