Er bestaan wel videobeelden van de Nederlandse kolonisering van Indonesië en Suriname, maar die zijn niet representatief te noemen. Het zijn veelal propagandistische films die werden gemaakt en verspreid om in Nederland steun te verkrijgen en behouden voor het koloniale beleid. De onderdrukking en het geweld werden buiten beeld gehouden. Eye(s) Open in het Eye Filmmuseum laat zien hoe tien kunstenaars deze archiefbeelden inzetten om een andere, eerlijke blik los te laten op deze geschiedenissen. In A Person of the Forest laat Miranda Pennell een oerang-oetan aan het woord over de vernietiging van haar huis, het moment waarop ze gevangen werd genomen, hoe ze in de buik van een Nederlands schip werd vervoerd om in een Amsterdamse dierentuin tentoongesteld te worden. Maurits de Bruijn werd getroffen door dit meer dan menselijke perspectief.

Gras is een ogenschijnlijk alledaags gegeven, maar Onder onze voeten in Drawing Centre Diepenheim laat zien dat het gewas tot vele interpretaties kan leiden. Het werk van Samah Shihadi verhaalt over de Israëlische overheid die uitheemse gewassen en grassen inzaait om het authentieke natuur op Palestijns grondgebied te vernietigen. Co Westerik brengt een surrealistische lading waarin een enkele spriet een wond kan veroorzaken, terwijl Henk Wildschut gekoesterde pollen in beeld brengt. Laure van den Hout meandert door dit veelkleurige landschap.

Tijdens het schooljaar 2024-2025 is het Lectoraat Kunsteducatie van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten het project Secret Arts Teachers (SAT) gestart waarin twintig kunstdocenten onderzoeken hoe de schoolomgeving de veiligheid en ruimte biedt voor artistiek experiment en avontuur. De komende maanden licht Mister Motley de kunstdocenten uit, in aanloop naar de groepstentoonstelling met leerlingenwerk in Framer Framed. Vandaag: Vera van L. en Amber T.