Jochem Mestriner is een van de zes winnaars van de Buning Brongers Prijzen 2026. Mister Motley interviewt dit jaar alle kunstenaars. Pelumi Adejumo spreekt Jochem in zijn atelier. ‘Ik kijk bijvoorbeeld naar het gedrag van planten. Een goed voorbeeld is de zonnedauw, een vleesetende plant die ik ook thuis heb. Die lokt insecten met nectar, om ze vervolgens te vangen en te verteren. Maar diezelfde insecten zijn ook nodig voor de bestuiving. Daarom heeft de plant een bloem op een lange stengel, zodat de insecten die daardoor worden aangetrokken niet door de bladeren worden gevangen. Zo blijft het insect constant binnen de invloedssfeer van de plant. Ik denk dat kunstwerken op een vergelijkbare manier functioneren. Of het nu met schilderijen, gedichten of sculpturen is, als maker probeer je de aandacht zo lang mogelijk vast te houden.’

Noa Zuidervaart pluist Danielle Lemaire’s werk uit ware het een vlecht. ‘Danielle ziet haren als geleiders, als ‘spirituele antennes’ die ons afstemmen op wat zich onder of achter de zichtbare werkelijkheid bevindt. In haar tekeningen zijn figuren vaak herkenbaar aan hun haardracht. Hoe het haar valt, wordt samengebonden, het gezicht verhult of wild langs het lichaam golft: het onthult een innerlijke wereld die we doorgaans via de blik of het gelaat proberen te doorgronden. Dat juist het haar die rol vervult, is geen toeval. Over de hele wereld, in tal van culturen, wordt er een bijzondere oerkracht aan toegeschreven. Haar draagt energie, belichaamt levenskracht en verbindt ons met de wereld om ons heen.’

Alex de Vries bezocht Chantal Spit in haar atelier. ‘Ik wil een connectie met mensen hebben en door ze te schilderen basale gevoelens van menselijkheid recht doen. Ik doe dat in de beslotenheid van mijn atelier, ongezien en onbespied, zonder zorgen, in een natuurlijk gebaar. Een schilderij hoeft niet goed te zijn in absolute zin en kan ontregelend zijn in zijn knulligheid. Het moet niet blijven hangen in een plaatje. Zo kan ik het meest mezelf zijn. Het gaat erom dat je jezelf schildert, ook al schilder je jezelf niet.’