Welke mate van ontoegankelijkheid ervaren mensen met een ‘lichamelijke’ beperking, mensen op leeftijd, ouders van opgroeiende kinderen en neurodivergente personen? In de reeks Land zonder grenzen onderzoeken vier ervaringsdeskundige auteurs de (on)toegankelijkheid van het kunstenveld. Voor ze haar serie aftrapt spraken Maurits de Bruijn en Laure van den Hout met Lucette ter Borg over het thema waarop zij zich zal richten: ouder worden. ‘Ik ben een paddenstoelengek en ik zie ouderdom als een vorm van mycelium, dat onder mijn huid groeit. Om de kiemkracht van dat mycelium te activeren, reis ik in mijn hoofd door de tijd. Soms sta ik in het heden, soms ben ik ineens weer terug in het verleden en lijkt het alsof ik zaadjes opraap die ik vroeger liet liggen en nu van veel betekenis zijn.’

Een jaar lang staat een aantal zalen van West Den Haag in het teken van het grensoverschrijdende oeuvre van de avantgardistische schrijfster Kathy Acker (1947-1997). Ze plagieerde er op los, zette het werk van anderen in om te morrelen aan de beperkingen van identiteit en om seksuele macht te ontleden. Obe Alkema is groot bewonderaar maar vraagt zich in zijn bespreking van de tentoonstelling ook af wat de keerzijde is van al die transgressie en radicaliteit.

Josephine Broekhuizen bezocht States of Violence in POST Nijmegen, een tentoonstelling die laat zien hoe de systemen die geweld zouden moeten begrenzen – democratie, rechtspraak, media, archieven, politie – zelf beginnen te rafelen. ‘Ik vraag me direct af: als juist deze structuren kwetsbaar worden, hoe weet ik dan nog wat waar is? En wanneer word ik ongemerkt onderdeel van dat geweld?’

Nee, Beyond the Manosphere is geen tentoonstelling die de manosphere etaleert of bekritiseert. De ondertitel Masculinities Today onthult meer. De zalen van het Stedelijk Museum Amsterdam zijn namelijk ingericht als podium voor de hedendaagse man en de kunstenaars die hem bezien. Maurits de Bruijn, schrijver van de roman Man maakt stuk, schreef drie teksten voor de audiotour van Beyond the Manosphere, die vast een tipje van de sluier oplichten.