Aga Rymuszka is een van de zes winnaars van de Buning Brongers Prijzen 2026. Mister Motley interviewt dit jaar alle kunstenaars. Romy Day Winkel spreekt Aga in haar atelier. ‘Ik ben altijd al aangetrokken geweest tot absurdistische filosofie: de zinloosheid van het menselijk bestaan, het ontbreken van een doel. Waarschijnlijk ook als reactie op de tijd waarin we leven. Het groteske dient als middel om dat te verbeelden en de overdrijving en speelsheid zijn de ‘vormen’ waarin ik die duisternis laat zien.’

In hoeverre bestaat het leven uit het reproduceren van rollen en rolpatronen die door de maatschappij zijn opgelegd? Wie bepaalt welke rollen er zijn? Wat is de werking van macht? Hoe kan ze beteugeld worden? Deze veelomvattende, urgente vragen legt Kamau Ng’ang’a aan zijn publiek voor in Kunstenlab te Deventer met zijn tentoonstelling You’re a Lucky Fellow Mr. Smith. In dit essay reflecteert Linde Keja op de antropologische reikwijdte van dit werk.

‘Niemand kan om de piemel bovenaan de vaas hiernaast heen. De stijve obelisk oogt in eerste instantie heel krachtig, maar al vrij snel wordt het statussymbool in de weg gezeten door de zeer kwetsbaar ogende, bungelende piemeltjes verder onderaan de vaas. En wordt men eraan herinnerd dat alles wat omhoog gaat, ook weer naar beneden zal komen.’ Mady Beversluis schrijft over het werk van Chris Rijk en zoomt daarbij in op de vraag of erotisch werk altijd als oppervlakkig zal worden gezien. Daarbij bespiegelt hen ook op de wijze waarop keramisch werk wordt bezien én de blik waaraan queer iconografie wordt onderworpen.

Kunst is Lang is terug! Dit jaar markeert het tiende seizoen van de podcast die we met Luuk Heezen maken. De komende maanden schuiven weer tal van beeldend kunstenaars aan die ons meer vertellen over de achtergrond van hun praktijk. We trappen dit seizoen af met Sharan Bala. Sharan studeerde af aan de Rietveld Academie met een installatie van 160 pagina’s van hun medisch dossier, in een streng, overweldigend grid aan de muur gehangen. Recht tegenover de pagina’s aan de wand was een video te zien waarop Sharan naakt op hun buik op een bed ligt, als een hedendaagse variant van Bernini’s marmeren beeld “De slapende hermafrodiet’. Maar dit keer mag niet het publiek ongestoord de liggende figuur bestuderen, zoals bij Bernini, het is Sharan die het publiek met zelfbewuste blik blijft volgen, en zo de controle over de situatie pakt.