Image

FUCKING SAAI (tot je erbij stilstaat)

24 Jun 2014 Michelle Brouwer

'Pfff, saai, abstracte kunstwerken met weinig kleur', kun je denken over minimalistische en weinig figuratieve schilderwerken. En poëzie? 'Suf', hoor je vaak. 'Dat is gewoon hoogdravend gepruts met woorden met heel veel witregels'.
Werk dat je direct aan de kant schuift omdat het je niet een-twee-drie een kant-en-klaar beeld voorschotelt heeft misschien wat meer aandacht nodig. Wat gebeurt er als je er wat langer naar kijkt en het wat meer tijd gunt?

(Geen titel), Oscar van der Put, 2012
(Geen titel), Oscar van der Put, 2012

hier gebeurt niets, alles is vlak
we lopen in rechte lijnen
en alles is plat

het ging zo: eerst waren er hutten, huizen
villa's, complexen en flats
we hadden bereik tot in de wolken
je kon duiken in de atmosfeer
als je er geld voor had

(hele gezinnen schoten zichzelf
in een raketje naar de maan
en bleven daar)

maar nu is alles plat
we lopen in rechte lijnen
wat rond is, is variabel
wat recht is, is bekend

we stippelen de kortste routes uit
blijven laag, bouwen ondergronds ons huis
zodat geen enkel gevaar ons ziet

we lopen in rechte lijnen
alles is plat, alles is vlak

hier gebeurt niets

 

 

 

 

 Rest, Maurice van Es, 2013
Rest, Maurice van Es, 2013

denk jij dat de zee blauw is en het zand wit?
denk je dat de vissen zwemmen
en de vrouw ligt?

denk je dat herhaling enkel toeval 
en het verleden onvervangbaar is?
dat wachten loont
elk verspild uur betekenis heeft
en dat het met de wereld wel goed zit?

dan ben je zo iemand die onder het ijs overlijdt
omdat je zwemt naar het licht
terwijl de uitgang van een wak
juist donker is

 

 

 

 

Cliché 5, Florian Pumhösl, 2012
Cliché 5, Florian Pumhösl, 2012

windmolens draaien 
de wind naar de akkers
de zee naar het land
de polder naar de stad
windmolens draaien zielen naar de dood
rood naar groen
groen naar grijs
oud naar nieuw 
ze draaien helden naar de nood

ik weet een plaats
waar geen voertuig komt
de schepen stranden
vliegtuigen vallen
waar je van de kaart verdwijnt

no contact on the radar
– missie vertraagd – 

windmolens bewegen hard in de wind
geven door, draaien weg
de wind is sprakeloos
heeft grote taken
maar geen plek

 

 

 

 

Acryl op doek, Inge Westerhof, 2011
Acryl op doek, Inge Westerhof, 2011

 

het is niet dat de lucht niet blauw is
en de zomer niet warm
het niet is niet dat ik je ogen ondiep vind
en je handen te klam

het is niet dat je huid niet glad is
je haar niet gekamd
dat het asfalt te hard is
en de muren te zwak

het is alleen:
1. dat je niet weet hoe je de kou
– die op de noordpool even sterk is
als in mijn vingers – 
moet verklaren
(je moet temperaturen niet omschrijven
graden zijn bedachte termen voor wie niet weet
wat te heet is en wat bevroren)

2. dat je niet weet hoe je me moet doden
terwijl ik je vlees kan leveren
en zelfs mijn handen dik zijn
mijn lichaam opgezwollen is
(je moet temperaturen niet omschrijven
mijn lichaam is kouder dan het jouwe
warmer dan je nodig hebt
verser dan elk willekeurig hert)

het is niet dat de lucht niet blauw is
het is alleen dat je niet weet hoe de kou
mij moet doden

 

 

 

 

A study on a pedestal, Emile Hermans, 2014
A study on a pedestal, Emile Hermans, 2014

de verwarming loeit
slaat aan
tikt de stille kamers kaal

de kou blaast van buiten
de ruimtes in
zij loopt er blootsvoets
hij zonder kleding

ze zijn thuis in kamers
zonder ramen

het is nooit onderhouden
de kamers zijn een grote zooi
en toch leven ze hier beter dan ooit
slapen beter, lachen vaker

het is hun kader:
ongebruikelijk, maar bruikbaar
en ze leven ernaar
leven in ontkenning
voornamelijk 's nachts

je bent pas thuis als je gewild had
dat je er eerder geweest was

 

 

 

 

 

40 hours, Lisa de Goey, 2011
40 hours, Lisa de Goey, 2011

Tim dacht in lijnen
zag dat alles werd geweven
aan elkaar kleefde
alles leefde
zachte overlap had
elkaar kruiste

in elkaar huisde
alles in raster
elkaar betastte
in elkaar paste
(al het vaste)
alles barstte

Tim dacht in lijnen
en zag dat alles wat leefde
elkaar kruiste
elkaar betastte
hij zag als eerste
hoe alles barstte