Haperingen als bron voor verbeeldingskracht
Lichamelijke tekortkomingen omkeren en naar hun hand te zetten, getuigen van hun onmogelijke werkelijkheid. Dat doen de kunstenaars die Mira Thompson voor Mister Motley voor het voetlicht bracht binnen haar reeks Land zonder grenzen. Vandaag sluit ze de serie af met een essay waarin ze Karin Spaink, JJJJJerome Ellis, Lizzy Rose en Melvin Moti uitlicht en misschien ook wel bedankt. ‘Zij laten op eigen wijze zien dat het lichaam meer is dan een fysieke entiteit. Wanneer onbekommerd functioneren geen automatische vanzelfsprekendheid is, openen zich luikjes die door ervaring en gebrek ingegeven zijn.’
Als het verleden begint te muteren – over het werk van Natasha Tontey bij 1646
Geschiedenis is niet gestold, maar is een gegeven dat constant opnieuw gestalte kan krijgen. Dat is wat de Minahassische kunstenaar Natasha Tontey met haar speculatieve filminstallaties doet. In haar solotentoonstelling Macho Mystic Meltdown: Substracted Anthology bij 1646 in Den Haag worden de poreuze grenzen tussen herkenbaarheid en fictie opgezocht. ‘Natasha’s werk lijkt gebeurtenissen op het snijvlak van herinnering en mythe te reconstrueren, telkens nieuwe configuraties uitproberend. Zoals een helder droombeeld dat je wilt beschrijven, maar oplost zodra je inzoomt op de details. Humor kan zo plots sarcastisch worden, en lieflijke gebaren kunnen vervormen tot monsterlijke woede.’ Paoletta Holst bezocht de tentoonstelling en ging dieper in op deze droombeelden.
We moeten ons door woonkamers zien te wurmen waar geen van ons ongeschonden uit ontsnapt
Het aantal scheidingen en singles neemt toe, het geboortecijfer daalt. Het kerngezin vormt allang niet meer de droom. Binnen een paar dagen tijd zag Maurits de Bruijn twee werken die licht schijnen op andere samenlevingsvormen waarbinnen zorg en humor vrijelijk rondzingen, Family van Louis Janssens en A Family of None van Pip Greenaway. ‘We moeten ons zien te wurmen door woonkamers waar geen van ons ongeschonden uit ontsnapt, zoveel is duidelijk. Of je nu queer bent of niet, jong of oud, opgroeien is pijn lijden, en die pijn wordt niet in de laatste plaats toebedeeld door onze gezinsleden.’
Narges Mohammadi over de ode aan een dode boom die er nooit kwam
Narges Mohammadi maakt sculpturen die vaak vertrekken vanuit een persoonlijk verhaal. Ze kon een hele lijst noemen van werken ze nooit heeft kunnen maken. Net na haar afstuderen werd ze gevraagd om een werk te maken voor in het Westerpark in Amsterdam. Over het gewicht van een openbaar sculptuur, veiligheidsvoorwaarden en andere obstakels ging Narges tijdens The Day of the Young Artist in gesprek met Lieneke Hulshof, voor een nieuwe editie van Kan niet bestaat niet. The Day of the Young Artist werd in Museum de Pont georganiseerd door Kunstpodium T.
Prehistorische grotschilderingen laten ontsnappen, tijdreizen en voortleven
Na een legendarische ontdekking werd de grot van Lascaux in de Dordogne, met schilderingen van tussen de 10.000 en 20.000 jaar oud, in 1948 opengesteld voor publiek. In de vijftien jaar die daarop volgden hebben zo’n miljoen mensen de schilderingen van stieren, bizons, herten en andere dieren kunnen zien. Omdat de vele bezoeken bacteriën en schimmels met zich meebrachten die de schilderingen bedreigden, moest Lascaux in 1963 sluiten voor het grote publiek. Daarmee brak de tijd van replica’s aan. Lieke Smits trapt onze nieuwe serie ‘De kaart en het gebied’ af met een essay over prehistorische kunst en reproducties, wat het betekent om te speculeren over een tijd waarop we van alles kunnen projecteren.
Alina Lupu over de barricades tussen activisme en kunst
Alina Lupu is schrijver en post-conceptueel kunstenaar. Ze werd geboren in Roemenië en is gevestigd in Nederland. In haar werk onderzoekt ze welke rol beelden en acties kunnen spelen bij zowel protest als solidariteit tegen kapitalistische machtsstructuren en de onzekerheid die dit met zich meebrengt. Over die onderzekerheden en over de scheidslijnen tussen activisme en kunst trad Alina tijdens The Day of the Young Artist in gesprek met Maurits de Bruijn. Dit interview is gevat in een nieuwe aflevering van onze reeks Kan niet bestaat niet. The Day of the Young Artist werd in Museum de Pont georganiseerd door Kunstpodium T.
‘Zo deel ik deze plek graag met jou’ – op atelierbezoek bij Rubén Dario Kleimeer
Het gaat in de fotografie van Rubén Dario Kleimeer om de ruimtelijke ervaring in de gebouwde omgeving. ‘Hoewel ze in hun compositie wel streng ogen, zijn het geen hermetische beelden. Er zit altijd zuurstof in en ruimte tussen de elementen,’ schrijft Alex de Vries. Rubéns atelier maakt deel uit van het Groot Rotterdams Atelier Weekend. Op 19 en 20 september openen door heel Rotterdam zo’n 700 kunstenaars en makers de deuren van hun ateliers. Ontdek kunst van dichtbij, ontmoet de makers achter het werk en laat je verrassen op plekken die normaal gesloten blijven.
Naoorlogse hoop in het gezicht op een kinderpostzegel
In 1947 was de Hongaars-Nederlandse fotografe Eva Besnyö verantwoordelijk voor het maken van de kinderpostzegels. In het resultaat kon het Nederlandse publiek zijn eigen familie terugzien, de nieuwe generatie die de oorlog niet had meegemaakt en het land zou helpen opbouwen. ‘Er schuilt een stille hoop in deze portretten, een fragiel uitzicht dat zich in de eerste plaats wil bekommeren om de zorg voor deze kinderen – de rest komt misschien later wel.’ Nina Lissone duidt deze intieme portretten en plaatst ze in het oeuvre van een Joodse fotografe die zich in het begin van haar loopbaan juist had verbonden aan de Nieuwe Zakelijkheid, waarin de mensfiguur slechts als schaduw of een object fungeerde. Morgen opent in Fotomuseum Den Haag de grootse overzichtstentoonstelling Eva Besnyö – De bevrijde camera.
Een wereld waarin een thuis steeds verder weg raakt – in gesprek met Juul Hondius, Montaser Alsabe en Abed Hussein
Door klimaatverandering en een opeenstapeling van crises wordt onze planeet een steeds onherbergzamer plek. De vraag wie ergens kan blijven wonen en wie gedwongen wordt om verder te trekken, klinkt daardoor voortdurend op de achtergrond. Op die vraag zoomt de film Tidal Settlers van Juul Hondius in, die onderdeel uitmaakt van het kunstprogramma van Into The Great Wide Open en daar van 27 t/m 30 augustus te zien is. Ruben Jacobs sprak met Juul en met Montaser Alsabe en Abed Hussein, die gedurende het proces medemakers werden. ‘Wie zichzelf moet zien te redden, vertrekt. Zo simpel is het.’
Motley’s DIY: Jerrold Saija deelt samen met Kitlyn Tjin A Djie een oefening die je de waarde van anderen doet inzien
Jerrold Saija heeft voor zijn DIY geput uit het werk van transcultureel systeemtherapeut Kitlyn Tjin A Djie. Samen met haar heeft hij een stoelenoefening geformuleerd die kan helpen bij het erkennen en waarderen van de waarde van de mensen om je heen. Pak twee stoelen, volg de flowchart en herken je krachtbronnen, ontdek waar die liggen binnen familie, geschiedenis, taal en cultuur.
Kunst doen (in de Flixbus) – een nomadische verbeelding
Aan de hand van een aantal Flixbusreizen en de daarmee gepaarde verveling en ongemak, betoogt Pum van de Koppel dat kunst niet een ding maar een werkwoord is. Het is iets wat we doen. Hij reist naar Londen, Berlijn en Wenen voor een tentoonstelling, een luistersessie en de vriendschap. Middels dit reisverslag probeert hij kunst te herformuleren als iets dat beweeglijk is, een doorgeefspel dat ontsnapt aan de vaste vorm van het kunstobject en een andere verbeelding van het dagelijks leven verschaft. Het oeuvre van Yoko Ono fungeert als leidraad en toetssteen in Pums zoektocht.
Motley’s DIY: Maurik Stomps maakt een klein muizenatelier waar dagelijks een nieuw werkje gemaakt wordt
Deze zomer nodigen we kunstenaars uit iets van hun praktijk inzichtelijk te maken voor onze lezers, zodat ook zij zich kunnen wagen aan het maken van een werk. In deze aflevering beschrijft Maurik Stomps hoe hij een probleem creatief weet om te buigen. Voor zijn nachtelijke huisgenoten, de muizen, ontwerpt hij een atelier. ‘Zo laten ze – buiten de nodige keutels – ook iets leuks voor me achter; iedere ochtend weer een vrolijke verassing.’
Dag kantoor, dag werkplek, hallo vakantie – over Out of Office (Still Here) in Nest
Het is zomer. Dat betekent: ‘dag kantoor, dag werkplek, hallo vakantie.’ Eindelijk lekker naar het buitenland! Toch? Dat geldt niet voor iedereen. Met de groepstentoonstelling Out of Office (Still Here) richt kunstruimte Nest in Den Haag zich op de thuisblijvers en toont het belang van spelen in de kunst.
Een samenleving die is gevormd door overlappende en doorlopende verhalen van beweging – in gesprek met curator Musoke Nalwoga
Musoke Nalwoga schilderde de wanden van haar kunstruimte Motormond bruin om te breken met de steriele aanpak die we kennen van de meeste kunstruimtes. Samen met Roosje Klap is Nalwoga nu co-curator van de Noorderlicht Biënnale. Hun programma What knots knot knots? is tot en met 30 augustus te zien. ‘Over het koloniale verleden van Noord-Nederland is nog maar weinig verteld, bijvoorbeeld over de VOC-directeur en verzamelaar Jan Albert Sichterman die in Groningen woonde, over de lotgevallen van de Molukse KNIL-militairen in Drenthe en over de arbeidsmigranten in Friesland in de scheepsbouwindustrie in Harlingen, Workum, Hindeloopen en Stavoren voor de Verenigde Oost-Indische Compagnie en de West-Indische Compagnie.
Voor mij is het de vraag hoe de tentoonstelling meer kan bieden dan foto’s aan een muur, of wat je op je telefoon kunt zien en in fotoboeken.’ Alex de Vries ging met haar in gesprek.
Advertenties
Ook adverteren op mistermotley.nl? Stuur dan een mail naar advertenties@mistermotley.nl
Nieuwe artikelen laden...