Image

How long is now

27 Oct 2013 Waalko Dingemans

Het verschil in waarneming en ervaring staat al lang in mijn belangstelling,
zowel de interne verschillen tussen het onderbewuste en het
bewuste, als ook het verschil tussen personen. Hoe komt het dat men op
dezelfde locatie een zelfde gebeurtenis mee maakt en toch anders van
die locatie vandaan komt, niet beperkend tot kleine details? Pas na mij
te hebben verdiept in de ontologie kwam ik tot de conclusie dat dit wordt
veroorzaakt door de zijnsvraag. Het zijn bepaalt hoe wij dingen ervaren
en overdragen. Vanuit het abstracte denkkader van onder andere Plato,
Heidegger en Badiou zet ik mijn onderzoek voort. Ook al is de uiteenzetting
over het zijn van het zijn bij elk verschillend, er is toch een aspect
gemeenschappelijk, namelijk dat de ontologie wordt bemoeilijkt doordat
wij zelf onderdeel zijn van de oplossing.

Er kan een theoretisch kader opgezet worden over de waarheid over het
zijn, zie Heidegger en Badiou, maar het toetsen kan niet plaats vinden
aangezien wij ons niet buiten het kader van het zijn kunnen begeven.
En in hoeverre verandert het zijn door het weten van het antwoord, is
het antwoord dan nog steeds geldig? Een en ander wordt nog verder
versterkt door het kader van de taal die niet kan beschrijven wat zich
buiten het domein van de taal afspeelt. De taal is opgesloten binnen zijn
domein, en zolang we gebruik maken van taal zal het zijn ook binnen dit
domein opgesloten zijn. Om het zijn en de waarheid volledig te kunnen
begrijpen zal het idioom uitgebreid dienen te worden tot buiten de huidige
grenzen, echter of dit voor ons, zelf opgesloten in dit systeem, weggelegd
is is niet te beantwoorden. Zelfs de mathematische onderbouwing
van Badiou is alleen geldig binnen de gegeven beperking van de quasi-
complete situatie, i.e. met de nodige aannames en vereenvoudigingen.
Van deze beperking dienen we ons terdege bewust te zijn bij elke vraag
die raakt aan de ontologie.

In de loop van dit essay zullen ongetwijfeld nieuwe vragen de kop op
steken, want nieuwe inzichten leiden nu eenmaal naar nieuwe vragen.
Waar mogelijk zullen deze vragen gebruikt worden om op koers te blijven
naar het doel, maar wellicht moet er geconcludeerd worden dat het
doel niet bereikbaar is en dan kan het niet anders dan het doel aan te
passen aan de nieuwe koers. Dit is nu eenmaal inherent aan een proces
waarbij de vraag centraal staat; net zomin als de antwoorden van tevoren
niet bekend zijn, net zomin zijn de vragen bekend. En wellicht is het
beste antwoord op een vraag een vraag.

Waalko Dingemans
waalko@kpnplanet.nl

Download onderzoek