In deze scriptie wordt de wijze waarop in de westerse, huidige wereld het lichaam ervaren en geobjectiveerd wordt, onderzocht, geanalyseerd en van mijn visie voorzien. Aan de hand van het postmodernistische gezichtspunt analyseer ik de relatie van het verlangen met de realiteit. 

Het is een uiteenzetting die begint met onze geschiedenis. Met deze uiteenzetting beschrijf ik hoe het lichaam en het verlangen door de geschiedenis heen zijn gepositioneerd. En hoe we in onze tijd met de gevolgen van de geschiedenis zitten. Op deze manier leven we nog steeds met overtuigingen en illusies die het modernisme hebben voortgebracht. Onze aandacht, in het dagelijkse leven, zit in het rationele en in het denken. Ik denk dat met de nadruk en aandacht om vanuit het calculatieve te leven, ons een wezenlijke ervaring wordt ontnomen. Met de opkomst van de performance kunst komt het lichaam in de kunst in beeld. Aan de hand van het ontstaan van de performance kunst en kunstkritieken onderzoek ik de status van het lichaam in de kunst. Is het lichaam wel zo vrij, zoals we misschien denken? Aan de hand van mijn analyse van het verlangen kom ik uiteindelijk uit bij de filosofie van Deleuze en Guattari. Zij geven een andere betekenis aan de autonomie van het lichaam. Deleuze en Guattari beschrijven het lichaam en het verlangen als een kracht in plaats van een leegte. Deze kracht is een zichzelf voedend proces die vanuit zijn eigen autonomie werkt.

postmodernisme verlangen en het lichaam (1).pdf