Stel je voor dat er geen schaamte bestond – over het werk van Esmee Seebregts
De nieuwe werken van Esmee Seebregts draaien om de culturele associaties van kleur en om schaamte. Ze kwam uit op sculpturen die uitpuilen en doorsijpelen, barsten en uit hun voegen vloeien. Die vormtaal heeft iets erotisch en verwijst naar hoe seksualiteit zich in de natuur manifesteert: uitbundig en schaamteloos, het uitpuilende, dunne vliesjes, een peul die op springen staat. Lieneke Hulshof schreef over de tentoonstelling Colour doesn’t Hurt, nu te zien bij Studio Seine.
‘Ik vind dat kleur een brug kan zijn tussen het fysieke en het niet-fysieke’ – Esmee Seebregts lost schilderkunst op in kleur
Esmee Seebregts (’s-Hertogenbosch, 1991) kijkt goed om zich heen en ziet dat alles gekleurd is. Deze poëtische manier van het…

