Woon een live-opname bij van Kunst is Lang tijdens Amsterdam Art Week!

Mestriners praktijk draait om het schilderen als een traag, cumulatief proces: hij bouwt oppervlakken op gedurende langdurige werksessies door middel van lagen pigment, oplosmiddelen en sporen van gebaren – materialen die chemisch gezien even vluchtig als visueel verleidelijk zijn. Het doek wordt een plek van trage bedwelming, waar datgene wat het oog aantrekt, haar tegelijkertijd verontrust. Centraal in zijn werk staat de Drosera – de zonnedauw, een plant die door kleine druppels nectar op diens bladeren insecten lokt, vangt en verteert. Mestriner past deze logica toe op het schilderij zelf: het fungeert als een ‘aantrekkingnsmachine’ die aantrekkingskracht creëert, om die vervolgens weer te consumeren. Zijn werk, dat geworteld is in de tradities van het stilleven en de sottobosco schilderkunst – en gevoed wordt door literatuur, filosofie, kunstgeschiedenis, plantkunde en entomologie – beweegt zich op het snijvlak van schoonheid en gevaar, het levende en het geconserveerde.