‘Ik ben gedreven door een gevoel voor rechtvaardigheid’ – in gesprek met Lucette ter Borg
Welke mate van ontoegankelijkheid ervaren mensen met een ‘lichamelijke’ beperking, mensen op leeftijd, ouders van opgroeiende kinderen en neurodivergente personen? In de reeks Land zonder grenzen onderzoeken vier ervaringsdeskundige auteurs de (on)toegankelijkheid van het kunstenveld. Voor ze haar serie aftrapt spraken Maurits de Bruijn en Laure van den Hout met Lucette ter Borg over het thema waarop zij zich zal richten: ouder worden. ‘Ik ben een paddenstoelengek en ik zie ouderdom als een vorm van mycelium, dat onder mijn huid groeit. Om de kiemkracht van dat mycelium te activeren, reis ik in mijn hoofd door de tijd. Soms sta ik in het heden, soms ben ik ineens weer terug in het verleden en lijkt het alsof ik zaadjes opraap die ik vroeger liet liggen en nu van veel betekenis zijn.’
‘Kunst gaat altijd over liefde’ – in gesprek met (levens)kunstenaar, schrijver en bodhisattva Louwrien Wijers
In een intiem gesprek met Louwrien Wijers merkt Lucette ter Borg op dat Louwriens leven ‘een soort sprookje is’. ‘Ja dat klopt. Ieder leven is een sprookje. Als je het leven leeft hoe het je aangegeven wordt, dan is het een sprookje. Zo is mijn leven – echt waar.’
Passing the Fire – hoe kunst zich verplaatst tussen lichamen en generaties
Kunstgeschiedenis is niet statisch of lineair, maar wordt steeds opnieuw wordt gevormd, doordat er kruisbestuivingen plaatsvinden tussen kunstenaars van verschillende generaties. Via dialogen, ontmoetingen en zijn Prelude-avonden probeert Titus Nouwens opnieuw te kijken naar wat eerdere kunstpraktijken ons vandaag kunnen leren, in de nabijheid van degenen die ze vormgaven. Voor Mister Motley schrijft Titus over deze oneindige verwevenheid. Daarbij scheert hij langs het werk van en de intergenerationele ontmoetingen tussen Louwrien Wijers, Publik Universal Frxnd, Philipp Gufler, Rory Pilgrim, Lydia Schouten, Astrit Ismaili, Sands Murray-Wassink en Billy Morgan.
Passing the Fire – how art moves between bodies and generations
Art history is not static or linear; it is continuously reshaped through cross-pollinations between artists of different generations. Through dialogues, encounters, and his Prelude evenings, Titus Nouwens seeks to look at what earlier artistic practices can teach us today, in close proximity to those who shaped them. For Mister Motley, Titus writes about this infinite interweaving. In doing so, he moves alongside the work of—and the intergenerational encounters between—Louwrien Wijers, Publik Universal Frxnd, Philipp Gufler, Rory Pilgrim, Lydia Schouten, Astrit Ismaili, Sands Murray-Wassink, and Billy Morgan.
Vincent Verhoef: greek islands
greek islands la luna, pirate bar santorini, samothrace venetians, ottomans, kerkyra usually it’s too expensive, usually it’s too cheap usually […]



