…en dat moet zo blijven! Dat lukt ons niet meer zonder financiële steun van lezers en luisteraars. Nu ons voortbestaan na ruim 20 jaar op het spel staat vragen we je om hulp. In een kunstenveld waar voor schrijvende en reflecterende media (nog) geen structurele subsidie bestaat, wil Mister Motley* kunst en leven aan elkaar blijven knopen – voor iedereen. Het is er op of eronder – doe je ook mee?
Help Motley* gratis te houden voor iedereen!
*In 2023-2024 publiceerden we 312 nieuwe artikelen van 97 verschillende auteurs, van wie er 18 onder begeleiding debuteerden, bijna 100 podcastafleveringen, 17 langlopende samenwerkingen, een lessenreeks, zaalprogramma en online events. Het archief bevat meer dan 3.500 artikelen, interviews en podcasts, vrij toegankelijk.
In deel X van De ontmoeting gaat Alex de Vries in gesprek met bezoeker Siny Smit over het Van Gogh Huis Drenthe in Nieuw-Amsterdam. In het Van Gogh Huis en in het werk van Vincent ziet ze terug wat zij ook zo bijzonder aan Drenthe vindt: “Dat is zijn oog voor de natuur, het land en de mensen, maar vooral voor de stilte die je hier hebt, het mysterie ervan en die vrede die je daarin vindt.”
In deel IX van De ontmoeting bezoekt Alex de Vries met dichter Dorien de Wit de muurschildering die Joanneke Meester maakte in de ondergrondse gang van het Wilhelmina Kinderziekenhuis naar het Universitair Medisch Centrum Utrecht. Dorien en Alex ontmoeten niet alleen het kunstwerk, maar ook de maker. Er ontvouwt zich een gesprek over de landschappelijkheid van letters die niet langer als taal opgevat kunnen worden en de grenzen van het begrip van de lezer.
Met haar ironische esthetiek neemt Vera Gulikers masculiene powerkunst op de hak. Haar grote semi-abstracte schilderijen worden beheerst door grafische tekens, en haar sculpturen zijn gemuteerde figuren die fantasy, schoonheidsidealen en tienercultuur verenigen. Alex de Vries ging bij haar op atelierbezoek.
Niet alleen met haar conceptuele benadering van wat het sieraad kan zijn maakt Dinie Besems een uitzonderlijk statement in de beeldende kunst, maar ook door de wijze waarop ze invulling geeft aan haar praktijk. Ze wacht niet af totdat ze aan de beurt is, maar dwingt haar eigen positie af. “Ik wil maar zeggen: ga niet zitten afwachten; als er niets gebeurt, organiseer het dan zelf. Dat kan dus ook in je huiskamer of in je keuken. Nodig mensen uit. Laat zien wat je maakt en doet.” Alex de Vries ging op atelierbezoek en sprak met haar over hoe ze invulling geeft aan haar praktijk.
De paradoxale eigenschap van het werk van Eddy Stikkelorum is dat hij met materie materieloosheid toont. Het wezenlijke element van zijn beelden bestaat uit de afwezigheid van vorm, uit vormeloosheid die een fundamentele gedaante aanneemt die je kunt waarnemen als een beweging in de ruimte. “Het is er mij om begonnen dat de vrije ruimte die ik in mijn beelden nastreef ook door anderen kan worden ervaren. Als het goed is word je daar, net als ik, verliefd op.”
In de loop van de tijd heeft Tanja Smeets een herkenbaar idioom ontwikkeld. Haar grootschalige sculpturale ingrepen laten zich kennen door het toepassen van ongebruikelijke beeldhouwersmaterialen. Op het moment dat die objecten in een andere context worden gepresenteerd en in eindeloze hoeveelheden, in elkaar verstrengeld of gemonteerd, dan worden het onherkenbare groeisels. Alex de Vries bezocht het atelier van Smeets.
“De berg- en woestijnlandschappen van Frans van den Boogaard zijn het werk van een schilder die de materie waarmee hij werkt voor zichzelf laat spreken, in een ingehouden sfeer waarin iets opdoemt wat je niet thuis kunt brengen. De donkere vlekken in zijn gebergte zijn de acacia’s die je als wezens tegemoetkomen.”
Alex de Vries ging op atelierbezoek bij kunstenaar Bert Wils en sprak met hem over de balans tussen zijn onafhankelijke atelierwerk als schilder en zijn engagement met de samenleving en de kunstwereld.
Irem Kaneli en Stijn Smit hebben zich als kunstenaarsduo onlosmakelijk verbonden met elkaar, het landschap en de zee. In de weidsheid van het Noord-Nederlandse landschap werken ze in eb en vloed en bieden daarmee de kunst een natuurlijk perspectief.
De tentoonstelling van Margreet Heinen en Yvonne Evers in ‘Circa dit…’ in Arnhem bewijst dat het als kunstenaar de moeite loont het gebaande pad te verlaten, even stil te staan en te beseffen waar je staat en wat je bestemming is. Hoe ongewis die ook is, het is beter voor het onbestemde te kiezen dan op je schreden terugkeren en door blijven gaan met iets maken waarop je bent uitgekeken.
Alledaagse gebeurtenissen en waarnemingen vormen de grondslag voor de verbeelding die Mirjam Bürer in haar werk nastreeft. Altijd komt haar verstandhouding met de natuurlijk omgeving in haar werk terug, zoals in de tekeningen van de grassoorten die ze overal tegenkomt.
Vijfentwintig jaar heeft Ronald Ophuis geweld, oorlog, mishandeling, verkrachting, kindsoldaten, aanklachten en veroordeling in beeld gebracht. Alex de Vries ziet dat zijn recente schilderijen qua stijl een verdieping zijn van de techniek die hij zich eigen heeft gemaakt.
Nu onze nieuwe publicatie ‘Weten wat je ziet’ is verschenen, publiceren we regelmatig interviews uit deze bijzondere uitgave met dertig atelierbezoeken van Alex de Vries. ‘Weten wat je ziet’ is een verzameling interviews die een uniek, veelkleurig portret vormen van de hedendaagse kunstwereld, waar de lezer in kan blijven grasduinen. Bestel je exemplaar hier.
Het werk van Ada Dispa (1960) is in vele opzichten in tegenspraak met opvattingen over de ware gedaante van serieuze…
Ook adverteren op mistermotley.nl? Stuur dan een mail naar advertenties@mistermotley.nl