Merel Bem

Kleding als oefening van het geheugen

De vader van Merel Bem kwam op de fiets ten val. In de ambulance of in het ziekenhuis werd zijn kleding opengeknipt. Even later kreeg hij een hemelsblauwe pyjama aan. In haar essay gaat Merel in op het autobiografische verhaal dat kleding ons kan vertellen. ‘Als je alle kleding die je ooit in je leven hebt gehad, alle babyschoentjes, winterjassen en trouwjurken, bij elkaar zou zoeken, zou je je autobiografie hebben.’  

De paraplu: echt niet zomaar een accessoire

In het werk van Hanne Hagenaars (schrijver en tentoonstellingsmaker) en Merel Bem (schrijver en kunsthistoricus) zijn de alledaagse beleving van beeldende kunst en de rol van kleding bij het vormen van identiteit onderwerpen die steeds terugkeren. Daarom schrijven ze voor Mister Motley tweemaandelijks over de relatie tussen kleding en kunst. Vandaag een ode van Merel Bem aan ‘de bewegende stip, de zwevende kwal, de vliegende schotel’, oftewel: de paraplu. Geen randvoorwerp, maar een statement.

De jurk als onheilsbode

Schrijver Merel Bem heeft een mapje op haar desktop waar de jurk als onheilsbode, als drager van rampspoed, de hoofdrol is toebedeeld. In haar nieuwste stuk over de rol van kledij benoemt ze het geweld en het verdriet dat een op het eerste zicht onschuldig stukje textiel met zich meebrengt.

Advertenties

Ook adverteren op mistermotley.nl ? Stuur dan een mail naar advertenties@mistermotley.nl

Nieuwe artikelen laden...

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

* verplicht

Meer Mister Motley?

Draag bij aan onze toekomstige verhalen en laat ons hedendaags kunst van haar sokkel stoten

Nu niet, maar wellicht later