Daarna nog een keer opnieuw beginnen – over A. Beginning in Beautiful Distress
‘Niemand in deze tentoonstelling begint opnieuw omdat het verleden is uitgewist. Het nieuwe ontstaat juist uit wat eraan voorafging. Ik denk aan het pad van klaverzaadjes van Ourø dat als een smalle lijn door de tentoonstelling loopt. In de aarde liggen de zaden klaar om te ontkiemen. Een einde laat vaak een vruchtbare bodem achter waarin iets nieuws kan groeien.’ Susan Kooi bezocht de opening van de tentoonstelling A. Beginning in Beautiful Distress. In A. Beginning verbeelden niet alleen de kunstenaars vormen van opnieuw beginnen, ook de kunstruimte zelf vond na het wegvallen van structurele financiering voorlopig een manier om haar activiteiten voort te zetten.
Wat blijft er over van een leven, en hoe lees je dat terug in dingen? – over archeologie, kunst en rouw
Lange tijd vormde kunst een toevluchtsoord voor Susan Kooi, tot het zich van haar meest kille kant liet zien. Doordat plannen stukliepen en aanvragen werden afgewezen, merkte ze hoe kwetsbaar de positie van kunstenaars is. Kooi maakte een grootse omwenteling door te kiezen voor een master archeologie én trof een ondergrondse ruimte onder haar woning aan die ze omdoopte tot tentoonstellingsruimte. ‘In archeologie verdwijnen individuen naar de achtergrond. In de lange tijdspannen waar het vak zich mee bezighoudt, vervagen namen en personen en gaat het meer om cultuur als geheel.’
Susan Kooi in gesprek met buurvrouw Jeltje de Jong
Kunstenaar Susan Kooi deed haar boodschappen tijdens de lockdown en raakte zo bevriend met haar buurvrouw Jeltje de Jong. Net als Susan is ze kunstenaar en net als Susan komt ze uit Friesland. Een intiem gesprek tussen de twee geeft blijk van een zorgzame band waarvoor Houtskool (de kat van Susan) de kiem heeft gelegd.
Susan Kooi: Extraterrestrial weapons
Some weeks ago I got invited to join an exhibition in Yogyakarta, organized by HAUNT collective. It’s an off site […]



