Zoeken terwijl je er al bent – over het werk van Eugenie Boon op Art Rotterdam

Eugenie Boon (1995, Willemstad) volgt in 2022 een begeleidingstraject bij Nest in Den Haag. Een van de onderdelen is dat ze dit jaar exposeert op Art Rotterdam. Bij de entree van het Van Nelle fabriek terrein is haar nieuwe werk The Pawns that Wandered in Promised Land (2022) te zien. Een bordspel dat gaat over het beloofde land en hoe wij mensen daar naar zoeken terwijl we er volgens Boon vaak al in zijn beland.

De ‘Prospects’ van Art Rotterdam 2022

Dit weekend viert de Prospects haar tiende verjaardag met achtentachtig deelnemende kunstenaars verspreid over twee locaties binnen de kunstbeurs Art Rotterdam. Het ‘expeditiegebouw’, pal tegenover de Van Nellefabriek, is er dit jaar bijgetrokken naast het vaker gebruikte distributiecentrum in de voormalige fabriek. Daarmee is de jaarlijkse presentatie van kunstenaars die een startersbeurs van het Mondriaan Fonds hebben ontvangen groter dan ooit. Welke namen vallen dit jaar op?

Motley Academie

Mister Motley presenteert de Motley Academie: Tien workshops waarin kunstenaars hun artistieke praktijk met het geschreven woord zullen verbinden.

Anna Hoetjes

Anna Hoetjes is gefascineerd door de wisselwerking tussen technologie en fantasie. Haar werk speelt zich af op het snijvlak van wetenschap, kunst en speculatieve fictie, met speciale aandacht voor de vaak onderbelichte positie van vrouwen in de wetenschapsgeschiedenis.

Hedy Tjin

De tekeningen van Hedy Tjin zijn te zien in musea, galleries, in boeken voor kinderen en volwassenen en op muren in de openbare ruimte. Haar kleurrijke en toegankelijke beeldtaal biedt kijkers een soepele ingang in maatschappelijke onderwerpen die soms complex of pijnlijk zijn, zoals sikkelcelziekte of de verbondenheid van de stad Groningen met het slavernijverleden.

De kunst op zijn kop – op atelierbezoek bij Frans Franciscus

Frans Franciscus kijkt op zijn manier naar de christelijke tradities en laat zien dat het leven vandaag de dag andere prioriteiten kent dan in het verleden. Bij zijn schilderijen vermeldt hij onomwonden aan welke voorgangers ze zijn ontleend – van Jan van Scorel, tot Girodet, Rubens en Jan Lievens – zodat je kunt nagaan hoe hij bestaande composities naar zijn hand zet door ze een contemporaine invulling te geven.
“Mijn schilderijen worden niet bevolkt door enkel witte mensen, want zo ziet de wereld er toch niet uit?

Maaike Kramer

De wandwerken en sculpturen van Maaike Kramer zijn ofwel opgetrokken uit beton, of ze refereren aan beton. Het zijn objecten die monumentaal én kwetsbaar ogen, met een huid vol vouwen, verschillende grijstinten en getekende schetsen – waardoor hun constructie en onaffe karakter wordt benadrukt. Deze betonnen beelden zijn voor Maaike een monument voor het idee dat zelfs de meest stellig gebrachte waarheid een constructie is, en daarmee niet absoluut of onveranderlijk.

Mag je een niet-westers perspectief verwachten van het Rijksmuseum? Een mailwisseling over Revolusi!

Deze mailwisseling vloeit voort uit gesprekken tussen Miko Veldkamp en Jeanette Bisschops over hun verhouding tot de Nederlandse positionering in de (kunst)wereld, rondom thema’s als identiteit en geschiedenis. De kunstenaar en curator mailden elkaar over Revolusi! in het Rijksmuseum, een tentoonstelling over de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd (1945-‘49) “gezien door de ogen van mensen die het meemaakten.”

Advertenties

Ook adverteren op mistermotley.nl ? Stuur dan een mail naar advertenties@mistermotley.nl

Nieuwe artikelen laden...

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

* verplicht

Meer Mister Motley?

Draag bij aan onze toekomstige verhalen en laat ons hedendaags kunst van haar sokkel stoten

Nu niet, maar wellicht later