‘There is no wrong way of making art, and there is not one way of being an artist’ – in conversation with Hettie Judah
‘Over the seven years that I’ve been giving talks, organizing exhibitions and events for artist-parents, this is the question I always get: how can I return to the art world? There’s no easy answer to it. I really wanted to give people the feeling that they didn’t have to wait for structural change, that they could themselves be part of creating the art world they want.’ For the series Land zonder grenzen Mirthe Berentsen talks to Hettie Judah about her book How to Enter the Art World: After a Late Start, a First Career, Illness, Raising Children, a Crisis of Confidence, Leaving It in Disgust….
‘Er bestaat geen verkeerde manier van kunst maken en er is niet één manier om kunstenaar te zijn’ – in gesprek met Hettie Judah
‘In de afgelopen zeven jaar dat ik lezingen geef, tentoonstellingen en evenementen voor kunstenaar-ouders organiseer, is dat de vraag die ik altijd krijg: hoe kan ik weer terugkeren in de kunstwereld? Er is geen eenvoudig antwoord op. Ik wilde mensen heel graag het gevoel geven dat ze niet hoefden te wachten op structurele verandering, en dat ze zelf deel konden uitmaken van het creëren van de kunstwereld die ze willen.’ In haar zesde bijdrage voor de serie Land zonder grenzen gaat Mirthe Berentsen in gesprek met schrijver en curator Hettie Judah over haar recent verschenen boek How to Enter the Art World: After a Late Start, a First Career, Illness, Raising Children, a Crisis of Confidence, Leaving It in Disgust….
Thinking through hands – a visit to the Wissa Wassef Art Centre in Cairo
Mirthe Berentsen visited the Wissa Wassef Art Centre in Cairo, which was founded in 1951 by architect and educator Ramses Wissa Wassef and his wife Sophie Habib Georgi. At this exceptional place, carpets are woven, among other things. Wassef rejected prevailing ideas about education and art: hierarchy, comparison, and assessment. He wanted to prove that anyone can create art, regardless of age, background, or knowledge. Mirthe spoke with Yoanna Wissa Wassef and her daughter Taya Doss, two generations who now carry the responsibility for the centre. This interview is part of Mirthe’s Land zonder Grenzen series, about the art world, care, and parenthood.
Denken door de handen – een bezoek aan het Wissa Wassef Art Centre in Caïro
Mirthe Berentsen bezocht het Wissa Wassef Art Centre in Caïro dat in 1951 werd opgericht door architect en pedagoog Ramses Wissa Wassef en zijn vrouw Sophie Habib Georgi. Op deze uitzonderlijke plek worden onder andere tapijten geweven. Wassef verwierp heersende opvattingen over onderwijs en kunst: hiërarchie, vergelijking en beoordeling. Hij wilde bewijzen dat iedereen kunst kan maken; ongeacht leeftijd, achtergrond of kennis. Mirthe sprak met Yoanna Wissa Wassef en haar dochter Taya Doss, twee generatie die nu de verantwoordelijkheid voor het centrum dragen. Dit interview behoort tot Mirthe’s Land zonder Grenzen-reeks, over de kunstwereld, zorg en ouderschap.
Vervolg, pijn en moeders
‘Ten eerste: sorry dat het allemaal zo lang duurt. Ik had het stuk al veel eerder beloofd. Maar ik ben in-en-uit-het ziekenhuis met veel pijn en complicaties.’ In een mail aan Motley-redacteur Maurits de Bruijn schrijft Mirthe Berentsen over haar moeder, hoe ook zij ervaring had met de wijze waarop de kunstwereld sommige lichamen buitensluit, en over het voortzetten van haar nalatenschap. Dit stuk is Mirthes nieuwste toevoeging aan haar reeks voor Land zonder grenzen.
Residenties zijn gericht op een kunstenaar die vrij is
Residenties functioneren als kwaliteitsstempels in de kunstwereld en zijn daarmee essentiële ketens in de kettingreactie van succes. Maar ze zijn niet voor iedereen toegankelijk. In haar nieuwste essay binnen de reeks Land zonder grenzen reflecteert Mirthe Berentsen op de wijze waarop kunstenaars met kinderen structureel worden buitengesloten van deelname aan felbegeerde residenties. ‘Residenties veronderstellen een kunstenaar die vrij is – vrij van zorg, vrij van afhankelijkheden, vrij om weken- of maandenlang fysiek aanwezig te zijn op een specifieke plek. Daarmee is de infrastructuur van de kunstwereld structureel ongeschikt voor wie zorg draagt.’
Spel als praktijk – over CaccHho CucchhA van Mercedes Azpilicueta
Zorg en ouderschap. Voor onze serie Land zonder grenzen onderzoekt schrijver en kunstenaar Mirthe Berentsen de komende maanden het systeem waar die twee samenkomen: het gezin. Met Mercedes Azpilicueta, de zoon van Mercedes en Mirthes dochter, bezocht ze CaccHho CucchhA – de tentoonstelling van Mercedes die is gemaakt voor kinderen van 4 tot 12 jaar en ruimte voor spel biedt. ‘Oh pas op! Ben je ok lieverd?’
Land zonder grenzen: Kom niet aan mijn gezin!
Zorg en moederschap. Binnen korte tijd lijken deze thema’s overal aanwezig binnen de kunstwereld. Voor onze serie Land zonder grenzen zal schrijver en kunstenaar Mirthe Berentsen de komende maanden werken aan een serie over het systeem waar die twee samenkomen: het gezin. In haar eerste bijdrage een interview met de Duits-Britse schrijver en zelfbenoemde marxistisch feminist Sophie Lewis, die met werken als Abolish the Family (2022) en Full Surrogacy Now (2019) veel stof heeft doen opwaaien.
Het ziekenhuis als museum van het leven – over verhalen en kunstwerken uit de wachtkamer
‘Ziek zijn betekent vooral veel en vaak in wachtkamers zitten,’ schrijft Mirthe Berentsen. ‘In ruimtes met folders over aanpassingen van levensstijlen en weekbladen met doorzonlevens. Ondanks de frisse en bemoedigende kleuren van de muren zijn het geladen en beladen ruimtes, waaruit je niet kunt ontsnappen.’ Maar gelukkig zijn veel ziekenhuizen de trotse eigenaars van uitzonderlijke kunstcollecties.
Tussen zijn en niet zijn – in gesprek met Emma Peters
Emma Peters is een van de zes winnaars van de Buning Brongers Prijs 2022. Mister Motley interviewt dit jaar alle kunstenaars. Mirthe Berentsen sprak Emma over de filosofische referenties in haar werken, reizen naar andere werelden en de spirituele kant van het schilderen: ‘Ik probeer in het leven te staan als radicale agnost, de potentie dat de dingen om ons heen bezield zijn of behuisd zijn vind ik ontzettend spannend. Mijn werk is als een soort ademhaling, in en uit. Waarin elke adem de andere weer ongedaan maakt.’
Urbanisatie aan de tekentafel – in gesprek met Cao Tang
Cao Tang is een van de zes winnaars van de Buning Brongers Prijs 2022. Mister Motley interviewt dit jaar alle kunstenaars. Mirthe Berentsen spreekt Cao Tang over zijn schilderijen, die een gefragmenteerde verzameling van landschappen, van veranderende infrastructuren en gebouwen, eilanden en symbolen behelzen. ‘Ik zie mezelf als een observator van werelden en veranderingen en die veranderingen probeer ik te vertalen in mijn werk.’
Een eerbetoon aan vriendschap – in gesprek met Bobbi Essers
Bobbi Essers is een van de zes winnaars van de Buning Brongers Prijs 2022. Mister Motley interviewt dit jaar alle kunstenaars. Mirthe Berentsen sprak Bobbi Essers over haar werk waarin een grote rol is weggelegd voor het vieren van queer cultuur. ‘Ik hield al heel erg van schilderen en tijdens mijn jeugd keek ik eindeloos veel films en series over vriendschap, vol avonturen en voor altijd samenzijn.’
Een ode aan de kunst van het lichaam – in gesprek met Nieke Koek
Mirthe Berentsen sprak met Nieke Koek over haar tentoonstelling ‘Gelichaamd’ in Museum de Fundatie en over de macht en onmacht van het lichaam. ‘In mijn werk probeer ik om samen met patiënten vorm te geven aan de sensaties van hun lichaam, het gaat daarbij niet om genezing maar om bestaansrecht geven en het serieus nemen van de veelvormigheid van pijn en ervaringen. Dat geeft ruimte waarin alles mag bestaan.’
Mythes over moeders in de kunst – het gelaagde spinnenweb van onuitgesproken machtsverhoudingen
Mirthe Berentsen signaleert in haar essay ‘Mythes over moeders in de kunst’ een onbetwistbaar verband tussen het scheppen van leven en het creëren van kunst. Maar toch werd het onderwerp van de vrouw als moeder, de moeder als kunstenaar, lange tijd genegeerd binnen de kunst en literatuur.
Over moeders en haar geesten – in gesprek met Iman Mersal
Het is de laatste grote fysieke tentoonstelling die ik vorig jaar bezocht. Vrijwel alleen liep ik door enorme zalen vol…













