“De berg- en woestijnlandschappen van Frans van den Boogaard zijn het werk van een schilder die de materie waarmee hij werkt voor zichzelf laat spreken, in een ingehouden sfeer waarin iets opdoemt wat je niet thuis kunt brengen. De donkere vlekken in zijn gebergte zijn de acacia’s die je als wezens tegemoetkomen.”

Barbara Collé schreef een essay over de kleuren van de regenboog en onderzoekt of de kleuren zelf, wat ze ons tonen en hoe we ze interpreteren, iets kunnen toevoegen aan de discussie over de kleuren van de vlag.

Alex de Vries ging op atelierbezoek bij kunstenaar Bert Wils en sprak met hem over de balans tussen zijn onafhankelijke atelierwerk als schilder en zijn engagement met de samenleving en de kunstwereld. 

Van 2003 tot 2013 verscheen Mister Motley als papieren kwartaalblad. In thematische nummers werd het werk van honderden kunstenaars getoond en besproken. Vanaf het allereerste begin kregen jonge kunstenaars bij Mister Motley ook zelf een platform om te schrijven. Deze zomer zet Mister Motley vijf van hen in het zonnetje door hun teksten opnieuw digitaal te publiceren. We vroegen ze – zoals het een tijdschrift dat kunst en leven aan elkaar knoopt betaamt – ook een aantal vragen; over de tekst die ze voor Mister Motley schreven, en over de mooiste zomer die zij ooit hebben beleefd. Deze week: Hello Strangers van Richtje Reinsma uit 2011.

Deze tekst is de uitgewerkte versie van het openingswoord bij de solotentoonstelling ‘Herengracht’ van Hans Broek, bij ROOF-A door Wilma Sütö. 

Afgelopen weekend vond de kunstbeurs Unfair plaats in Amsterdam. Puck Kroon ging kijken en licht enkele kunstenaars uit die haar opvielen.

Irem Kaneli en Stijn Smit hebben zich als kunstenaarsduo onlosmakelijk verbonden met elkaar, het landschap en de zee. In de weidsheid van het Noord-Nederlandse landschap werken ze in eb en vloed en bieden daarmee de kunst een natuurlijk perspectief.

Kunstcollectieven staan vandaag de dag flink in de belangstelling maar zijn natuurlijk geen nieuw fenomeen. Wat kunnen we leren van de kunstcollectieven die vanaf 1960 ontstonden in Joegoslavië en de acties die daarop volgden?

Robbie Schweiger bezocht de vijfjaarlijkse documenta (nummer 15) in Kassel en zag radicale openheid en samenhorigheid in de kunst.

Tanja Smeets transformeert ruimtes met haar sculpturen, die uit alle hoeken van de kamer komen gekropen, over vloeren verspreid liggen of van plafonds en wanden naar beneden hangen. Het zijn een soort landschappen, bestaande uit een mengeling van bijvoorbeeld grijs vilt in sierlijke patronen, gebreide structuren van wol, en daar tussendoor bollen van samengevoegde bladvangers – plastic frames met pinnetjes die ervoor zorgen dat er geen blad in je regenpijp terecht komt. Tanja’s mooie maar ook onheilspellende figuren lijken onstuitbaar uit te dijen, en ogen zowel organisch als kunstmatig.