KUNST IS LANG: Lancel/Maat
Deze week zijn Hermen Lancel en Karen Maat te gast bij Kunst is Lang. Samen vormen ze het duo Lancel/Maat en onderzoeken ze wat de interactie tussen mens en technologie betekent voor waarden als intimiteit, empathie of privacy. Zo meten ze voor het project EEG KISS al zo’n tien jaar op verschillende plekken op de wereld de hersengolven van twee mensen die met elkaar zoenen.
Seksuele wezens die kunst kopen – over vrouwelijke seksualiteit die losstaat van de mannelijke blik
Ook veel vrouwen kochten kunst in de zeventiende eeuw, blijkt uit recent onderzoek. Dit weerspreekt de algemene aanname dat kunst in die tijd alleen dóór en vóór mannen werd gemaakt. En suggereert indirect dat sommige kunstwerken achteraf te makkelijk zijn geseksualiseerd. Is dat een bevrijding voor ons nu, vraagt Daan Borrel zich af. ‘Er ontstaat veel ruimte als je de male gaze niet meer zo serieus neemt.’
Wat stenen ons vertellen
Jerrold Saija stelde voor Mister Motley een online tentoonstelling samen waarin stenen in alle formaten en hoedanigheden de hoofdrol spelen. We krijgen een scala te zien van mineralen, een steen met haar, de ballast die Sisyphus droeg, rotsen die met elkaar kletsen, kiezels die op een hoofd groeien, en zo ontstaat er een beeld van de totale poëtische bandbreedte tussen dynamiek en soliditeit die de hoedanigheden van stenen bestrijkt.
Tarrah Krajnak – het proberende lichaam als instrument
Het werk van de Peruaans-Amerikaanse Tarrah Krajnak (1979) is dynamisch, experimenteel en geëngageerd. Krajnak combineert fotografie moeiteloos met performancekunst en tekst, onderzoekt (haar eigen) identiteit en het idee van toe-eigening, reflecteert op ideaalbeelden en bevraagt het werk van vakgenoten op directe wijze. Tatjana Almuli bezocht Shadowings: A Catalogue of Attitudes for Estranged Daughters.
Zachte krachten – met Alexandra Broeder naar D(R)AAD in het Verwey Museum
Met theatermaakster Alexandra Broeder bezoekt Sifra Coulet de tentoonstelling D(R)AAD in het Haarlemse Verwey Museum. D(R)AAD richt zich op borduurkunst, in het bijzonder wanneer het een vorm van protest is en een middel in de genezing van trauma’s.
De voortlevende droom van een openluchtmuseum in Moengo, Suriname
Een groot openluchtkunstmuseum in het district Moengo, in het oosten van de hoofdstad Paramaribo, waar structurele kunstactiviteiten plaatsvinden, met als hoogtepunt een groot festival. Deze droom van kunstenaar Marcel Pinas kreeg de afgelopen jaren steeds meer vorm, maar in 2019 werd deze abrupt tot een halt gebracht. “We maken een verschil in de wereld, zelfs als we niet altijd de ruimte krijgen om onze ideeën te visualiseren.”
Uit liefde voor het insectenleven – op atelierbezoek bij Chantal van Lieshout
Het werk van Chantal van Lieshout is out of this world, maar slaat toch direct op onze wereld. Typerend voor die kijk op de wereld is de bijna kinderlijke verwondering van Van Lieshout, met oog voor de underdog en de outcast in de natuur. Alex de Vries ging bij Chantel op atelierbezoek.
‘Er vrede mee hebben dat alles altijd raar blijft’ – Met Sunflower Soup naar Puck Verkade’s Plague bij POST
Wat als vliegen zouden fantaseren over onze uitroeiing? Die omkering is het uitgangspunt van Plague, het videowerk van Puck Verkade dat nu te zien is bij POST. Tom Jansen Klomp bezocht de tentoonstelling met Es Venema en Derk Thijs van kunstcollectief Sunflower Soup. Net als Verkade bedienen zij zich van humor en lichtvoetigheid om het dreigende onheil van klimaatverandering aan te kaarten.
Een pleidooi voor pijn — over Ground Floor van Orkater en Maartje Wortel
Als toeschouwer van de avant-gardistische musical Ground Floor ben je vanaf de eerste paar minuten getuige van een absurde situatie: vijf voorbijgangers vluchten voor naderend onheil een onopvallend gebouw in waar ze worden binnengelaten door de nietsvermoedende conciërge. We zullen er nooit achter komen wat de catastrofale donderslagen veroorzaakt, maar in dit situationeel theater laten de personages horen hoe de westerse mens zich verhoudt tot pijn
Leonora Carrington en hoe door haar achtervolgd te worden
In een droom komt een vrouw met lang bruin haar en een groen gewaad zwijgend bij Romy Day Winkel in de kamer op de grond zitten. Is het Leonora Carrington, de surrealistische schilder en schrijver, of is het haar onderbewuste dat de obsessie met Carrington weerspiegelt?
Stopte je voor die winkel, of ging je er naar binnen? – over samenwerken met mensen met een andere moedertaal
Marjoca de Greef schreef een kort Engelstalig essay in de vorm van een brief aan Viktorija Ilioska, Eléonore de Montesquiou, Anastasija Pandilovska en Elke Uitentuis. Deze door Suns and Stars uitgenodigde groep kunstenaars en curatoren gaat de komende tijd intensief samenwerken in het project We don’t want to be stars, but parts of constellations. Omdat ze elk een andere moedertaal hebben – Macedonisch, Ests, Frans en Nederlands – spreken ze Engels met elkaar. Dit heeft consequenties. Door Engels te gebruiken maken zij hun werk en onderzoek tegelijkertijd toegankelijk en ontoegankelijk. Het gebruik van de Engelse taal veroorzaakt en houdt ook uitsluiting in stand. Voor Mister Motley zette Marjoca haar Engelstalige brief over vertalen om naar het Nederlands.
Nieuwe taal om te blijven begrijpen wat je ervaart – met Moni Zwitserloot naar Testing Patterns van Werker Collective in Plaatsmaken
Samen met dichter Moni Zwitserloot brengt Tom Jansen Klomp een bezoek aan Testing Patterns in Plaatsmaken. Daar combineert Werker Collective een archief aan verzetspublicaties met een groot hangend doek dat een verzameling gestempelde patronen bevat die hun oorsprong vinden in die verschillende verzetsgeschiedenissen. ‘Ik denk dat dat collectieve heel erg nodig is, activisme doe je met een groep’, zegt Moni. ‘Je wil er voor elkaar zijn, en je wil verhalen van heel veel verschillende mensen horen. Ik heb ook maar één perspectief.’
Advertenties
Ook adverteren op mistermotley.nl? Stuur dan een mail naar advertenties@mistermotley.nl
Nieuwe artikelen laden...