Dode huid stinkt niet – naar W139 met Helena Sanders
Voor het project Dead Skin Cash van Salim Bayri en Ghita Skali kun je je eigen dode huid inleveren voor twintig euro per gram, dat de donateur cash krijgt uitbetaald. Persis Bekkering bezocht de tentoonstelling, die op allerlei manieren ongemak oproept, met host en kunstenaar Helena Sanders. ‘Dode huid is afkomstig van ons lichaam, maar is onderweg om te worden verworpen, bestemd voor het afvoerputje. Noch subject, noch object, confronteert het ons op onbewuste manier met onze sterfelijkheid.’
KAN NIET BESTAAT NIET: Lisa Ijeoma
In aflevering acht van Kan niet bestaat niet gaat Maurits de Bruijn in gesprek met Lisa Ijeoma over haar idee om een groots, ruimtevullend werk te maken. Een decor, los gebaseerd op haar eigen leefomgeving, geïnspireerd door de Duitse stille film 𝘋𝘢𝘴 𝘊𝘢𝘣𝘪𝘯𝘦𝘵 𝘥𝘦𝘴 𝘋𝘳. 𝘊𝘢𝘭𝘪𝘨𝘢𝘳𝘪, een plan dat tot op heden te groots, te duur en te tijdrovend bleek.
In de baarmoeder – met Basje Boer naar MaMA
In aflevering XX van De ontmoeting bezoekt Alma Mathijsen samen met schrijver Basje Boer Raak Mij Aan, Om Ons Te Zien van Giovanni Maisto Ferreira in Showroom MAMA. Een tentoonstelling die uitdaagt om je over te geven aan zachtheid en waarin de verschillende ruimtes je dragen.
De herinneringen van onze huid – over What My Hands Know
In de tentoonstelling ‘What My Hands Know’ staat het werk van twaalf kunstenaars centraal die binnen hun praktijk het fysieke lichaam als instrument beschouwen, als drager van kennis. Daarmee onderscheiden de kunstenaars zich van een wereld waar onze lichamen en de daarbij horende lichamelijke ervaringen steeds minder centraal staan in onze gedigitaliseerde levens, schrijft Fenne Saedt. Voor hen is het maken van kunst een proces waarin een voorbedacht concept niet leidend is, maar geest, gevoel, instinct, lichaam, ogen en handen samenkomen.
Hoe de wereld eruitziet als je ontwricht bent – met Michiel Appelman en Marianne Feenstra naar Beeldend Gesproken
In aflevering XVIII van De ontmoeting bezoekt Alma Mathijsen de solotentoonstelling No mud, no lotus van Sanna Martha. Het leidt tot een ontwapenend gesprek met twee bezoekers. Over verval, een geschilderd gebakken ei en niet precies weten waarom je ergens naar wilt blijven kijken.
‘Ik maak nu wat ik wilde maken toen ik jong was.’ – in gesprek met Lieke Göbbels (1948 – 2022)
Het idee dat experiment en vernieuwing enkel bij de jonge kunstenaar te vinden is, lijkt in onze hersenen geprogrammeerd. Om…
Blijven staan – met Mieke Hessels naar het Nederlands Fotomuseum
In aflevering XVII van De ontmoeting gaat Alma Mathijsen met kunstenaar Mieke Hessels naar When life gives you lemons, squeeze them out in the eyes of your abuser in het Nederlands Fotomuseum.
Het lichaam en het kunstwerk als vaten van ervaringen – met Eva Spierenburg naar ‘Material Memory’ in TENT Rotterdam
In aflevering XV van De ontmoeting gaat Thomas van Huut samen met kunstenaar Eva Spierenburg naar Material Memory bij TENT in Rotterdam, een groepsexpositie over de herinneringen die materialen in zich kunnen dragen. ‘Het is de essentie van wat een kunstenaar doet: materiaal laden met betekenis.’
KUNST IS LANG: Sandim Mendes
Deze week is Sandim Mendes te gast bij Kunst is Lang. Mendes onderzoekt wat het betekent om een identiteit te hebben – in verschillende culturen, maar ook tussen culturen in. Ze is geboren in Nederland, maar heeft een Kaapverdiaanse achtergrond. In haar werk reconstrueert ze (speculatieve) geschiedenissen op haar eigen manier, om dichter bij het antwoord op die vraag te komen.
KUNST IS LANG: Anya Janssen
Deze week is Anya Janssen te gast bij Kunst is Lang. Anya schildert realistische portretten die iets weghebben van filmstills: ze lijken een stukje prijs te geven van een groter, magisch verhaal. Vaak schildert Anya jongvolwassenen of kinderen die op het punt staan een andere levensfase in te gaan.
Ruimtereiziger met een bandrecorder – over het geluidswerk van Henri Chopin
Wanneer Linde Keja naar de poésie sonore van Henri Chopin (1922-2008) luistert, walgt ze af en toe. Maar Chopins elektronische verkenningen worden haar vertrouwd, want het zijn de geluiden van een lichaam, van mijn eigen lichaam of van een ander nabij menselijk of dierlijk lichaam. ‘Het raakt een verlangen, naar tast en warmte, adem op huid, geborgen zijn, slaap, seks.’ In dit essay beschrijft Keja hoe Chopins klankgedichten uiteindelijk haar blik, of gehoor, doen kantelen. ‘Ik vind zijn werk zo waardevol, omdat het me leert te luisteren naar mijn eigen lichaam zonder het meteen te hoeven begrijpen en zonder er bang voor te hoeven zijn.’
Advertenties
Ook adverteren op mistermotley.nl? Stuur dan een mail naar advertenties@mistermotley.nl
Nieuwe artikelen laden...