In de tekeningen van Agatha van Amée is wat ze niet tekent minstens zo belangrijk als hetgeen ze wel tekent. Ze heeft de neiging de vierkante meters papier bijna volledig met houtskool te bedekken, maar toch zijn er ruimtes die ze onberoerd laat. Juist daar ontstaat de betekenis van haar werk.

De tekeningen van Hedy Tjin zijn te zien in musea, galleries, in boeken voor kinderen en volwassenen en op muren in de openbare ruimte. Haar kleurrijke en toegankelijke beeldtaal biedt kijkers een soepele ingang in maatschappelijke onderwerpen die soms complex of pijnlijk zijn, zoals sikkelcelziekte of de verbondenheid van de stad Groningen met het slavernijverleden.

Frans Franciscus kijkt op zijn manier naar de christelijke tradities en laat zien dat het leven vandaag de dag andere prioriteiten kent dan in het verleden. Bij zijn schilderijen vermeldt hij onomwonden aan welke voorgangers ze zijn ontleend – van Jan van Scorel, tot Girodet, Rubens en Jan Lievens – zodat je kunt nagaan hoe hij bestaande composities naar zijn hand zet door ze een contemporaine invulling te geven.
“Mijn schilderijen worden niet bevolkt door enkel witte mensen, want zo ziet de wereld er toch niet uit?

Dineke Blom was te gast in Kunst is Lang. In haar tekeningen en aquarellen blijft het vaak onbepaald wat er precies is afgebeeld.

Pelumi Adejumo onderzoekt vormen van burgerlijk verzet die haast onzichtbaar zijn, omdat ze niet herkend worden als verzet.