Met haar ironische esthetiek neemt Vera Gulikers masculiene powerkunst op de hak. Haar grote semi-abstracte schilderijen worden beheerst door grafische tekens, en haar sculpturen zijn gemuteerde figuren die fantasy, schoonheidsidealen en tienercultuur verenigen. Alex de Vries ging bij haar op atelierbezoek. 

‘Je kan goed zien waar de pijn heeft gezeten bij de kunstenaars. Ze maken de impact van kanker zichtbaar.’ In deel II van De ontmoeting bezoekt Nadia de Vries met Dr. Leni van Doorn de tentoonstelling ‘Kwaadaardig mooi’, waarin het leven met kanker centraal staat. 

Vanaf vandaag verschijnen er (vrijwel) geen recensies meer op onze site. Nadia de Vries leverde deel I af van onze nieuwe serie De Ontmoeting, waarin Motley-auteurs een tentoonstelling bezoeken met iemand en het gesprek met deze metgezel de manier wordt om over het werk te spreken en vertellen. 

Van 2003 tot 2013 verscheen Mister Motley als papieren kwartaalblad. In thematische nummers werd het werk van honderden kunstenaars getoond en besproken. Vanaf het allereerste begin kregen jonge kunstenaars bij Mister Motley ook zelf een platform om te schrijven. Deze zomer zet Mister Motley vijf van hen in het zonnetje door hun teksten opnieuw digitaal te publiceren. We vroegen ze – zoals het een tijdschrift dat kunst en leven aan elkaar knoopt betaamt – ook een aantal vragen; over de tekst die ze voor Mister Motley schreven, en over de mooiste zomer die zij ooit hebben beleefd. Deze week: Haar Haar van Lex ter Braak uit 2012.

Het werk van Esmay Groot Koerkamp vindt zijn oorsprong in haar soms overweldigende gevoelswereld. Liefde, onzekerheid, je in eenzaamheid willen terugtrekken: het zijn volgens Esmay universele emoties die alle mensen delen en die een eigen beeldtaal verdienen.

Laura van Grinsven spreekt Benjamin Francis over zijn praktijk. “De openheid voor het niet-weten, daar de ruimte voor laten geeft ook een mooi spanningsveld tussen jouzelf, het mogelijke, het andere, misschien wel een god.”

Katja Heitmann (1987, DE) staat bekend om haar opvallende choreografieën. Ze werkt op het snijvlak van dans, beeldende kunst en theater, won de Prijs van de Nederlandse Dansdagen en de Gieskes-Strijbis podiumprijs. Op dit moment werkt ze aan Motus Mori Institute: een levend archief waarin menselijke bewegingen worden verzameld en gepreserveerd voor de toekomst. Haar werk wordt geroemd om zijn originaliteit, maar op de dansacademie twijfelde Katja of ze wel creatief genoeg was. Na het zien van een voorstelling van mimegroep Bambie wist ze hoe ze het lichaam wilde benaderen.