Maurits de Bruijn las de roman Nova Scotia House waarin de vroege jaren van de hiv/aids-crisis gestalte krijgen én hij een onvergetelijke verwijzing ontdekte naar “Untitled” (Portrait of Ross in L.A.) van Félix González-Torres. ‘Dit werk is niet onbegrijpelijk of hermetisch, maar vlamt, is activistisch, was broodnodig in een tijd waarin mensen die hiv-positief waren niet de zorg of aandacht kregen die ze verdienden. Zeker niet in de VS. Die slinkende berg was een wanhoopskreet. De snoepjes schreeuwden: we sterven, we verdwijnen, als niemand voor ons zorgt.’

De maatschappelijke hang naar hekserij is terug van (nooit) weggeweest. Vanaf de middeleeuwen werden (voornamelijk) vrouwen beschuldigd van tovenarij, seksuele losbandigheid en duivelsaanbidding. Deze angst leidde tot tienduizenden martelingen en executies in Europa en Noord-Amerika. Dit doet Ivana Kalas de vraag stellen: als vrouwen die van hekserij beschuldigd waren zo’n vreselijk lot wachtte, waarom durven we onszelf nu dan de identiteit van heks aan te meten?

On Saturday, February 14, The Sound of Night Falling in the Other Room, Bart Lunenburg’s solo exhibition, opened at Galerie Caroline O’Breen in Amsterdam. Bart usually commits to research, it’s an integral part of his practice. ‘As an artist living in this city, with wood as the primary material in my practice and with a great love for architectural history, I am curious about the wooden houses that have disappeared from Amsterdam’s history. About the hidden wooden structures, concealed behind plastered ceilings and white walls, behind monumental façades and cobbled streets. In this text, I would like to share with you my search for the various hidden layers of construction that I have encountered in my recent research. Layers of construction that support and surround us every day, without us even noticing. This research into historical tales and processes of urban development, viewed from the perspective of timber construction traditions, forms the basis for new installations, sculptures, and photographs.’ Today we publish the English translation of Bart’s essay that emerged from this research, on the occasion of the Warmoes Biennale, which opens on March 7 and where Bart’s work will be on display.

Translated by Michiel Huijben.

Deze week is Ernest Anna Bessems te gast bij Kunst is Lang. In zijn beelden en performances van staat het lichaam centraal, bijvoorbeeld in de metershoge mensfiguren die hij maakte bij elk van de zeven christelijke zonden. Ze gaven de abstracte emoties die je normaal gesproken alleen vanbinnen voelt een fysieke gestalte, en werden vergezeld door een performance. Bessems pleit ervoor om de band met ons eigen lichaam beter te onderzoeken, juist nu we steeds meer tijd in het digitale domein doorbrengen.

De ecologische crisis is niet alleen een kwestie van kennis of overtuiging maar van aandacht, benadrukt de Chinees-Amerikaanse antropoloog Anna Tsing. In CODA in Apeldoorn loopt De paddenstoel aan het einde van de wereld, een tentoonstelling over ‘verval en veerkracht’ van de natuur met Tsings werk als uitgangspunt. In FUNGI. Anarchistische ontwerpers in het Nieuwe Instituut in Rotterdam staan schimmels zelf centraal, in een project dat mede door Tsing is samengesteld. Beide vertrekken op hun manier vanuit de gedachte dat mensen geen externe beheerders van de natuur zijn, maar deelnemers. Maar is kunst in staat om daar verandering in aan te brengen of berust die juist op een logica van afstand en kijken?

Deze week is Marlot Meyer te gast bij Kunst is Lang. Marlot maakt gebruik van technologie om de relatie die we hebben tot ons lichaam te versterken, en ons meer te laten voelen en minder te laten denken. Haar installaties tonen aan dat Marlot technologie ziet als een verlening van het lichaam en de geest. Een lichaam dat niet wordt ingekaderd door de huid, maar veel diffuser is.

Op zaterdag 14 februari opent The sound of night falling in the other room, de solotentoonstelling van Bart Lunenburg in Galerie Caroline O’Breen in Amsterdam. Voor zijn beeldende projecten doet Bart regelmatig onderzoek. ‘Als kunstenaar wonend in deze stad, en met hout als belangrijkste materiaal in mijn praktijk en met een grote liefde voor architectuurhistorie, ben ik nieuwsgierig naar de verdwenen houten huizen van Amsterdam. Naar de verborgen houtconstructies die schuilgaan achter gestucte plafonds en witte muren, verborgen achter monumentale gevels en de klinkers van de straten. In mijn onderzoek ben ik verschillende verborgen bouwlagen tegengekomen die ons dagelijks dragen en omhullen, zonder dat we het doorhebben. Dit onderzoek naar historische verhalen en stedenbouwkundige processen, bekeken vanuit het perspectief van houtbouwtradities, vormt de basis voor nieuwe installaties, sculpturen en foto’s.’ Vandaag publiceren we Barts essay dat voortgekomen is uit dit onderzoek.

Deze week is Samboleap Tol te gast bij Kunst is Lang. Haar installaties ontstaan vanuit haar beleving als tweede generatie Cambodjaanse in Nederland. Ze zoekt actief naar meer kennis over haar culturele achtergrond, en naar wijsheden van haar voorouders. Het levert werken op die elementen uit de Cambodjaanse cultuur vermengen met haar eigen ervaringen, en de aandacht vestigen op het belang van rituelen.

In Plum Road Tea Dream komen gaming en trauma op wonderlijke wijze samen. Samuel Baidoo creëerde een game én voorstelling. Een zogenaamde walking simulator, waarbij gaat het niet om schieten en vechten maar om ontginnen en ontdekken. Wie gaming associeert met escapisme en afzondering, stuit dankzij deze voorstelling op onverwachte lagen, waarin discriminatie en queerness een onvergetelijke vorm van troost vinden. Plum Road Tea Dream is te zien tijdens het Beyond the Black Box-festival in de Brakke Grond.