Denken door de handen – een bezoek aan het Wissa Wassef Art Centre in Caïro

Mirthe Berentsen bezocht het Wissa Wassef Art Centre in Caïro dat in 1951 werd opgericht door architect en pedagoog Ramses Wissa Wassef en zijn vrouw Sophie Habib Georgi. Op deze uitzonderlijke plek worden onder andere tapijten geweven. Wassef verwierp heersende opvattingen over onderwijs en kunst: hiërarchie, vergelijking en beoordeling. Hij wilde bewijzen dat iedereen kunst kan maken; ongeacht leeftijd, achtergrond of kennis. Mirthe sprak met Yoanna Wissa Wassef en haar dochter Taya Doss, twee generatie die nu de verantwoordelijkheid voor het centrum dragen. Dit interview behoort tot Mirthe’s Land zonder Grenzen-reeks, over de kunstwereld, zorg en ouderschap. 

‘Kunstenaars kunnen ons bewuster maken’ – over hoe een kunstproject negen locaties vindt in een veranderend landschap

In het Noord-Groningse Hogeland onthult Sense of Place in samenwerking met Ruimtetijd dit voorjaar Soundings, een kunstproject dat op negen plekken in het landschap landt. In de tiendelige serie Grond voor kunst blikt Anika van de Wijngaard met betrokkenen vooruit op de komst van het nieuwe kunstproject. ‘Het proces om hier te komen duurde lang, wat overigens niet ongewoon is bij kunst in de buitenruimte.’

Twijfel schept ruimte – Marieke Zwart in gesprek met Dineke Blom

Tussen 2023 en 2025 volgde Marieke Zwart twee verloskundigen die bevallingen begeleidden in Amsterdam Zuidoost. Van deze intieme momenten maakte ze foto’s die ze vervolgens uitwerkte tot tekeningen. Voor de publicatie I saw, She saw waarin deze tekeningen gebundeld zijn, werd Marieke geïnterviewd door Dineke Blom. ‘In mijn werk probeer ik iets of iemand te begrijpen door er lang naar te kijken.’ Een voorpublicatie.

Het was fijn om eindelijk een keer niet als zielig en hulpbehoevend gezien te worden – in gesprek met Karin Spaink

Schrijfster Karin Spaink vergezelde Mira Thomspons in haar tienerjaren tijdens ‘een onhandige queeste naar hoe ik me tot de wereld moest verhouden, wonend in een lichaam dat dusdanig afwijkt van de norm dat er nooit aan te ontsnappen valt.’ Voor Mira’s serie interviews Land zonder grenzen gaan de twee met elkaar in gesprek. Over rollators die matchen bij outfits, over Spainks baanbrekende boeken en over de samenwerking tussen het Nationale Ballet en Canta-gebruikers. Een grootse voorstelling in de Westergasfabriek, waarbij balletdansers van Het Nationale Ballet en Canta-rijders een zwierend geheel vormden.

Het panseksuele universum: de geheime tekeningen van Arnoud Holleman en Sergei Eisenstein

Het tekenen is dan wel de motor van Arnoud Holleman’s artistieke productie, er kleven ook allerlei taboes aan. Het is een censuur van binnenuit, zijn innerlijke stem die alsmaar twijfelt en zijn onzekerheid voedt. En misschien deinsde hij ervoor terug om de seksualiteit in al die vloeiende vormen naar buiten te brengen. Tot hij de panseksuele tekeningen van cineast Sergei Eisenstein onder ogen kwam. ‘Toen ik de galerie binnenkwam en oog in oog stond met the real stuff was het of ik water zag branden.’

‘Alleen in mijn atelier kan ik mezelf verwezenlijken’ – op atelierbezoek bij Lisa Couwenbergh

Iedere voorstelling van Lisa Couwenbergh verrast door de precieze manier van schilderen van de op het oog eenvoudige taferelen die in een vreemd aandoend illusionisme zijn uitgewerkt. Het is een persoonlijke wereld: ‘Dit is wie ik ben. Voor ik kon zeggen over mijn werk “Dit is van mij”, heb ik een lange weg afgelegd.’ Alex de Vries ging op atelierbezoek bij Lisa Couwenbergh. 

‘Een schilderij dat ik gisteren heb gemaakt, kan morgen iets anders betekenen’ – op atelierbezoek bij Uwe Poth

De projecten van Uwe Poth zijn omvangrijk, kennen tal van uitwerkingen in samenhangende reeksen kleurrijke werken in uiteenlopende technieken. Het zijn geen letterlijke weergaven van de misstanden in de wereld of van het plezier dat hij in het leven vindt, maar verbeeldingen van ervaringen waarvan hij niet op voorhand weet hoe die eruit zullen zien. Wat hij schildert is er een vrije uitwerking van. Alex de Vries bezocht zijn atelier. 

Spel als praktijk – over CaccHho CucchhA van Mercedes Azpilicueta

Zorg en ouderschap. Voor onze serie Land zonder grenzen onderzoekt schrijver en kunstenaar Mirthe Berentsen de komende maanden het systeem waar die twee samenkomen: het gezin. Met Mercedes Azpilicueta, de zoon van Mercedes en Mirthes dochter, bezocht ze CaccHho CucchhA – de tentoonstelling van Mercedes die is gemaakt voor kinderen van 4 tot 12 jaar en ruimte voor spel biedt. ‘Oh pas op! Ben je ok lieverd?’

‘Gehandicapte lichamen worden op unieke wijze hyperzichtbaar gemaakt en tegelijkertijd uit de samenleving gewist’ – in gesprek met CtC

Voor haar nieuwe bijdrage in de serie Land zonder grenzen gaat Mira Thompson in gesprek met de leden van Crip the Curriculum. Ze spreekt met oprichters Alcide Breaux, Akash Sheshadri, Harriet Foyster, Menko Dijksterhuis en Pernilla Manjula Philip. Het gesprek zoomt in op de zichtbaarheid van kunstenaars met een beperking, de gesprekken, workshops en lezingen die CtC organiseert over handicap in de kunsten en over hun kritiek en commentaar op een slechte of niet functionerende verzorgingsstaat.

Op zoek naar een vrije, veilige ruimte – op atelierbezoek bij Clementine Oomes

Alex de Vries bezocht het atelier van Clementine Oomes. In haar werk duikt het verleden van haar moeder op. Zo krijgt intergenerationeel trauma gestalte in haar keramische beelden. ‘Mijn moeder had in die jaren in het kamp vrijwel niets; niet veel meer dan de kleren die ze aan had en het bedje waar ze op sliep. In het kamp moest ze met haar moeder en haar zus de kleding en het linnengoed van de Japanners onderhouden, wassen en herstellen. Die arbeid heb ik in een sculpturale vorm verwerkt. Het enige speelgoed dat ze die drieënhalf jaar in de kampen heeft gekoesterd was knuffel, een konijn.’ 

Advertenties

Ook adverteren op mistermotley.nl? Stuur dan een mail naar advertenties@mistermotley.nl

Nieuwe artikelen laden...

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

* verplicht